Maand: oktober 2016

Tiny haalt de pod uit de cast

Dankzij deze mevrouw leerde ik niet alleen bloggen maar leerde ik ook bij over podcasts.

Ik had al wel eerder van die beestjes gehoord, maar wist totaal niet wat ik mij er bij moest voorstellen. Zoals ik al las bij Falderie, zijn er wel meer mensen die deze klok wel al horen luiden hebben, maar de klepel nog niet vonden. Vandaar, podcast voor beginners.

Wat is een podcast eigenlijk?

podcaster_fullEen podcast is een uitzending (kan audio of video zijn) op het internet. Een soort radioprogramma wat men op het wereldwijde web zwiert. Zo’n uitzending is voorzien van een soort code waarmee de computer dit kan downloaden.

Het woord podcast komt van ‘iPOD’ en ‘broadCAST’. Je kan ze beluisteren op de computer, maar ook op een mp3-speler, een smartphone, een iPad,… Makkelijk gaat het als je een speciaal podcastprogramma hebt, tegenwoordig staan die bijna altijd standaard op je smartphone, je iPad, enzovoort. Via zo’n programma kun je makkelijk uitzendingen toevoegen die je interesseren, je er op abonneren en ze beluisteren waar en wanneer je wil.

Wie met Apple werkt, kan dit makkelijk via iTunes, maar ook voor Android of pc zijn er toepassingen te vinden.

Je kan ook rechtstreeks naar de website gaan van een podcast uitzending en ze daar gewoon beluisteren. Ook een aantal radiozenders hebben hun eigen verzameling podcasts, bijvoorbeeld radio 1.

Zelf gebruik ik mijn podcast app op mijn iPhone om uitzendingen te zoeken, te downloaden, als het mij aanstaat mij er op te abonneren en natuurlijk ze te beluisteren. Als ik naar de fitness ga, luister ik altijd naar een podcast. Je vergeet de tijd, je bent bezig en soms doe ik zelfs nog wat langer verder omdat de aflevering nog niet gedaan is. Motivatie!

Ook in de auto, tijdens langere ritten of in de file, vind ik het heerlijk om naar die verhalen te luisteren. Het maakt alles toch wel een stuk aangenamer.

Hieronder vind je mijn favorietjes.

Engels of Nederlands?

Er zijn massa’s podcast in het Engels te vinden, voor wie de taal machtig is, vind ik de volgende erg leuk of interessant om naar te luisteren:

The Moth: Amerikaanse episodes van ongeveer drie kwartier, met meestal een verhaal of drie, vier. Echt gebeurde verhalen, door de mensen zelf verteld. Soms is het een student, die vertelt over zijn eerste keer op de dansvloer, een andere keer een arts die vertelt hoe hij Moeder Theresa heeft ‘genezen’, of een vrouw die na het overlijden van haar man leert dansen en ontdekt hoe ze zo even haar verdriet kan vergeten.

Desert island Discs: (heb ik overgenomen van Mr Brubeck) De BBC zend al sinds 1942 een programma uit met bekende gasten. Hen wordt gevraagd welke platen ze zouden meenemen op een onbewoond eiland. De gesprekken die hieruit volgen gaan niet alleen over de muziek, maar ook over hun leven.

The heart: nog maar net ontdekt. Ook weer verhalen uit het leven gegrepen.

Maar nu, de Nederlandstalige, hoe meer ik rondneus, hoe meer leuke ik ontdek. Tegenwoordig heb ik het helemaal voor storytelling, oftewel, hoe boeiend het is om verhalen te vertellen en te beluisteren. Er zijn er uit Nederland, en met stip op één zet ik daar:

Echt gebeurd: een idee van Paulien Cornelisse, Nederlands comédienne en verzamelaar van verhalen. Bij Echt Gebeurd vertellen mensen op een klein podium mooie, bijzondere of grappige verhalen over iets dat ze zelf hebben meegemaakt. Ook leest er maandelijks iemand voor uit zijn of haar puberdagboek. Soms echt hilarisch. Ik heb me trouwens zelf ook opgegeven om eens voor te komen lezen, in Amsterdam. Nog even afwachten of dat ook effectief gebeurt!

Op de website van de VPRO vind je nog een hele lijst met podcasts, ze kunnen er daar wat van.

Maar ook onze eigen podcast met waargebeurde verhalen, uit Gent, kan er zeker aan tippen qua niveau. De verhalen zijn misschien iets meer bescheiden, maar daarom niet minder sappig.

RelaasRelaas wil verhalen van alle soorten pluimage verzamelen, ook van mensen die van nature uit niet zo goed kunnen vertellen maar wel iets te vertellen hebben. Ze begeleiden de vertellers ook vooraf.

Als je met muziek begaan bent, is Mastertrack van radio 1 ook erg leuk. Bekende liedjes worden door de schrijvers zelf uitgelegd, hoe zijn ze op gekomen, hoe kwam de tekst tot stand, de opname? Bijvoorbeeld Eenzaam zonder jou, van Will Tura, maar ook iets van Kommil Foo, Noordkaap, Sioen en Toy.

Ook op Klara vind je leuke podcasts, het reisverhaal van en met Michiel Hendryckx bijvoorbeeld: “De vroolijke tocht” doorspekt met oude franse chansons.

Ken je nog andere podcasts die ik echt moet leren kennen? Ik ben benieuwd! 🙂

 

 

Advertenties

Tiny en Wim Sonneveld

Wim wie?

Momentje. Wim Sonneveld was één van de grote mannen uit het Nederlandse cabaret van na de tweede Wereldoorlog, samen met Wim Kan en Toon Hermans. Van deze laatste hebben jullie vast al meer gehoord.

360px-portret_van_wim_sonneveld_wim_kan_en_toon_hermans_-_de_legendarische_grote_drie_van_het_nederlandse_na-oorlogse_cabaret_363952

Maar Wim Sonneveld was een buitenbeentje. Hij werd geboren in 1917 en was altijd al de clown van de klas. Hij was eerst vooral zanger, maar had een enorm talent om typetjes op het podium te brengen en hij acteerde ook de pannen van het dak in de musical My fair ladyVele fans hebben nooit geweten dat hij eigenlijk viel op mannen. Méér nog, hij onderhield jarenlang een soort ménage à trois, met twee van zijn vrienden. Met één er van (Huub Jansen) ligt hij ook samen in één graf. (Buitenveldert begraafplaats, Amsterdam)

Tot daar een kleine biografie. Hij overleed al in 1974, toen de meesten van jullie nog niet eens (of amper) geboren waren. Zelf was ik ook pas zes. Maar mijn moeder is opgegroeid met zijn liedjes, zijn conférences en was grote fan. Telkens als er een show van Wim Sonneveld op televisie werd uitgezonden, waren wij aan de buis gekluisterd. We hadden ook een LP-box van hem: een stuk of tien langspeelplaten met al zijn shows en liedjes. Veel van die liedjes ken ik nog steeds uit mijn hoofd. Van “Het dorp” hebben jullie zeker nog gehoord. Maar ik wil jullie laten mee genieten van enkele andere hoogtepunten. Eén van zijn beste stukken vind ik nog altijd “De jongens“: een conférence met een lallende feestvierder, over de jeugd, opvoeden en over zijn dochter. We hebben er vaak dubbel om gelegen, misschien vooral omdat het na verloop van tijd ook herkenbaar werd:  mijn ouders hebben menig vriendje ontvangen alsof ze Sinterklaas waren: “En allemaal mee eten!” 🙂

Eén bepaald liedje heb ik jarenlang gemeden, omdat ik er steeds van moest huilen: “Het hondje van Dirkie“. Let op, Wim is nog van de generatie die een onberispelijk Nederlands kan praten en zingen, maar die ook in een ongelofelijk sappig Amsterdams kan ratelen. Veel mensen begrijpen daar dan jammer genoeg geen ene moer van. Doe even je best!

Oh en kennen jullie Tearoom Tango? Heerlijk! Een liefdesgeschiedenis uit Den Haag…

Vinden jullie dit nu té gedateerd? Het is een oefening in traagheid, vind ik. We klikken zo snel weg op YouTube maar deze pareltjes zijn de moeite om even bij te gaan zitten. Ik geniet er decennia later nog altijd van. Wat een ster.

Tiny kijkt uit naar november

Terwijl ik al vaak zat te zagen en te zeuren dat er nooit eens iets gebeurt, dat niemand mij eens uitnodigt, is het tij blijkbaar gekeerd.

In november staan er toch wat leuke ontmoetingen op het programma:

  • een avondje impro-comedy met The Lunatics in Gent. En wie weet komt er daar een vervolg op want ze organiseren improvisatie workshops in Wevelgem. Lijkt me wel tof om zelf eens te doen.

  • Dezelfde week, terug naar Gent: eindelijk eens tickets versierd voor een voorstelling van Isabelle Beernaert, de Gentse choreografe. Ik ben erg benieuwd naar “Ne me quitte pas”
  • Een jeugdvriend, lang niet gezien, mailde me: of ik geen zin had om eens af te spreken ergens tussen Wevelgem en Antwerpen. Jààà, hoe rapper hoe liever! Ik ken hem al van toen ik vijftien was. Details zijn (misschien) voor een andere keer. 🙂
  • Ik mag een fotoshoot gaan doen op het Belgian Open Air. Dat zegt niets hé? ‘k Weet het. Het heeft te maken met pistolen en geweren en sport. Ik ben reuze benieuwd. In feite worden het allemaal portretfoto’s, dus volledig in mijn straatje. 🙂 Het brengt niet op, maar ik krijg mijn onkosten terug betaald en krijg drank (en misschien eten, ha!)
  • De dames van de leesclub kwamen af met een zot idee om in plaats van een boek te lezen, samen eens een film te gaan bekijken. Dus gaan wij over enkele weken gezellig samen naar Bridget Jones’ baby.

  • In dezelfde week wil ik ook nog een dagje naar de Boekenbeurs en misschien valt dat te combineren met een bezoekje aan een andere Antwerpse vriend. (Weer ander blogverhaal – misschien)
  • En dan is er weer de tweejaarlijkse wijnproeverij, je weet wel, bij Hugo, waar onze leesclub is. Deze keer samen met een ex-huisgenootje, en ze zag het ook zitten om na dat geproef, naar een fuifje te gaan van een ex-klasgenootje van mij. Kun je nog volgen?
  • En het is nog niet gedaan. Want een andere vriendin, die ik al heel lang niet meer zag, nodigde me uit voor een uitstapje. Wellicht wat shoppen en lunchen in Gent.
  • Tussendoor verjaart mijn mama nog eens. Ik voorspel een restaurantbezoek. 😉
  • Het einde van de maand wordt nog afgesloten met een spaghettiavond van de basket, dat is zo’n verplicht nummer. Maar ach, dat overleven we dan ook nog wel.
  • En daarna is het alweer tijd voor weer een avondje met de leesclub. Het boek dat we deze keer lezen is trouwens Wild van Cheryl Strayed. Sommigen zagen de film al, maar ik ben wel benieuwd naar het boek.wildtp_books-680
  • Komt daarbij dat november een paar feestdagen kent, en dat die toevallig zo goed vallen, zodat ik twee weken heb waarin ik telkens maar twee dagen hoef te werken. Ah ja, want anders zou ik geen tijd hebben om al die bovenstaande dingen in te plannen hé. November is bij mij vaak het moment om in een gat te vallen, mijn welbekende winterdip, het vallen van het blad, maar nu heb ik toch al leuke vooruitzichten om dat wat tegen te gaan.