Tiny toetert en haar lief spit

Wuk ne titel is da nu were?

Vroeger zei ik geen “wuk”. Het is de “wadde” van de Zuid-Westvlaming en de “welk” van de Antwerpse Kempen.

Geboren, opgegroeid en naar school gegaan in Brugge. Maar toch op kot in Kortrijk en vrienden en vriendinnen van overal. Tien jaar gewerkt in Oostende, aan ’t zèètje. Collega’s uit Limburg. Mijn vader uit de Antwerpse Kempen, mijn grootmoeder van Menen. Mijn Brugs dialect is al lang niet meer zuiver en soms vind ik dat jammer.

 

Een paar weken geleden floepte er uit mijn mond, tijdens het werk (in Brugge): “Goh, die zunne skient in mien ogen“, waarop mijn collega zei: “Hoe lang woon jij nu al in Wevelgem? Je begint het al te horen!”. Oeps.

Vaak liggen wij echt dubbel van het lachen, mijn lief en ik. Zijn Kortrijks accent valt mij niet zo hard meer op, maar af en toe zegt hij weer zoiets, waardoor ik toch eens met ogen draai. Deze zomer bijvoorbeeld: “Ik gon sebiet met de tuunslange e ki spitten in den hof.” Mijn reactie was: “Spitten doe je toch met een spa, en niet met een tuinslang!!??”

Dus ja: spitten is hier dus spuiten. “Nie spitten met woater hé“, zou het dus kunnen klinken. Belachelijk hé? Toch? Hij vindt dat doodnormaal.

Ik schreef er al eens eerder over, over dat verschillend West-Vlaams van ons. Het blijft een reden tot hilariteit.

Wat voor speeltuig staat er op een onderstaande foto? h-schommel

Juist ja, een schommel. En hoe zeg je dat in ’t West-Vlaams? Hawel, dat hangt er maar van af. In Brugge (wij toch, de jongeren kennen dat al niet meer, vrees ik) zeggen wij een toeter. Nee, niks om mee te toeteren, het komt van “touter”. Bij het Vlaams woordenboek vind je dit:

touter

(nen ~ (m.), -s)

schommel, schommelstoeltje

zie ook: balanschierebiesbiezabijsbijsbijzeboesboeschcammeréboesjkammereejutekakoratakratekrennerennekokerrietsekorijtaksturrelstuursuurtoeterwippentaterzwier

’t Is dus allemaal juist, gasten. Zot hé?

Dus voilà, ik toeter ip den toeter en hij spit met de tuinslang. Leuke bezigheden voor in den hof, nietwaar?

Advertenties

16 comments

  1. Ik ben nog relatief jong – ’t is te zeggen – en bij ons was dat de ‘toekter’. Maar is toch veel weg hoor. Mijn kinderen zijn zot van de ‘schuifaf’, en als ik ‘slierboane’ zeggen, kijken ze naar me alsof ik van een andere planeet kom. ‘Mama, waarom praat jij zo raar?’

    Liked by 1 persoon

  2. ’t Spiet mien da’k an ’t speiten zien mè de tuunslange binst da’j gie an ’t spitten ziet.

    Als ik bovenstaande zin zou zeggen tegen mijn petekind, dan zou ze het waarlijk horen donderen in Keulen. De ukken van tegenwoordig worden het dialect niet eens meer aangeleerd; de opvoeding gebeurt in het AN. Bitje spietig, want op die manier gaat ons dialect binnen onafzienbare tijd helemaal verloren.

    Liked by 1 persoon

  3. Oh ik hou zo van verschillende dialecten! Ik hou van Oostends. Mijn vader was van Brugge (Jabbeke) en ik ben van Maldegem. Er waren ook wel eens misverstanden tussen mijn moeder en mijn vader 🙂 Op het werk is het Gents, Antwerps en ik ben de West-Vlaming.

    Like

  4. ‘k En vleede weeke iemand gezien met die T-sjurt binst damme in de Republiek etwa giengen drienken met onze kienders.
    Mien voader was van Zarren. We verstoan die familie nateurlik, mo under dialict ettoch komieke woorden damme wiender nie gebruuk’n (een oetje is gunter ‘een oeijje’,…)

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s