Tiny keek naar Channel Zero

Afgelopen vrijdag stond ik in twijfel: blijf in Brugge rond hangen voor BurgRock en mijn maatje Stevie van Cajun Moon (keigoeie groep trouwens) of ga ik flink naar huis en ga ik met mijn liefste de metalhead uithangen op de ‘warm-up’ van Alcatraz in Kortrijk?

Daar kwam o.a. Channel Zero Unplugged en vriendlief is daar wel fan van. We zijn dit jaar ook niet naar Graspop geweest, dus konden nog wat hardere noten verdragen.

Gezien er geen kat, noch hond, in Brugge op mijn aanwezigheid stond te wachten, reed ik dus terug naar het Zuiden. Ik trok mijn zwarte kleren aan, gaf mijn eyeliner de vrije loop, en we waren er klaar voor.

Op het Schouwburgplein in Kortrijk verzamelde zich de meute hardrockers, metalfanaten en toevallige passanten, de één nog ouder en grijzer dan de ander. Echt waar, wij waren daar nog één van de jongsten (doet ook eens deugd).

De groep Channel Zero had ik vijf jaar eerder ook al gezien, maar dan een binnenoptreden in De Kreun, met alles erop en eraan: veel elektrische snoeiharde gitaren, moshpits en crowdsurfen.

Nu stond daar een strijkkwartet, piano, een akoestische bas en gitaar klaar, maar ook een full force drumstel. En het was toch wel spectaculair. Voor jullie beginnen te zagen à la ‘Nee ’t is niet my cup of tea, ik hou niet van die muziek, ’t is te hard‘, bla bla bla… Daar gaat het even niet over. Ik was vooral gecharmeerd door de interactie met het publiek. De zanger, Franky De Smet Van Damme, is ondertussen ook al 47 maar zag er zéér patent uit. Na een paar nummers spotte hij vele kinderen in het publiek en liet ze allemaal (ALLEMAAL) op het podium komen voor een nummer. Eentje mocht meespelen op gitaar en was serieus onder de indruk. Mooi gebaar. 2016-07-08 22.30.22

Er werd een nummer opgedragen aan hun overleden manager en zijn moeder werd het podium opgeroepen. Er werden gedurende de hele song foto’s geprojecteerd van haar Dirk en niet alleen zij, maar zowat het hele plein was ontroerd. De mama kreeg een minuten-durend applaus.

De dames van het strijkkwartetten zagen er in het begin nogal burgertruttig uit, maar speelden hun strijkstokken haast aan flarden, headbangden dat het een lieve lust was en hielden nog en passant een drinkwedstrijdje met de gitarist. Sympathiek en so not burgertrut.

2016-07-08 22.39.17

Voor wie wil weten hoe zoiets ongeveer klonk, hier is een filmpje van de opname tijdens een sessie bij Studio Brussel. Allez, sta er eens voor open. Er zijn veel metalbands die mensen catalogeren onder puur geschreeuw, maar als je dit hoort, moet je wel toegeven dat hij écht kan zingen. Courage, hé.

 

Advertenties

6 comments

  1. ‘Besteld men ook aan huis’ bij die groep? (met dank aan Instagram 🙂 )
    Muziek is voor mij meer een gesel dan een zegen, maar ik liet de clip stilletjes afspelen en moet toegeven dat de man beter zingt dan Paul Severs, om maar één zanger te noemen 🙂

    Liked by 1 persoon

  2. mij moet je in elk geval niet overtuigen, Tiny!
    Ergens is het spijtig dat wij hier zo vaak rond de kerktoren blijven hangen, en ’s geen andere oorden opzoeken als er in onze niets eens zo verre omgeving iets te doen is…

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s