Maand: juli 2016

Tiny en Christiane F.

Sommige jongere lezers zullen zich afvragen over wie ik het heb. Of niet? Hoe zit het tegenwoordig met drugsvoorlichting op school?

Christiane F. was een dertienjarig meisje uit Berlijn, die in de late jaren zeventig zwaar aan de drugs was, zich prostitueerde om aan geld te komen en die uiteindelijk samen met twee journalisten een boek over haar leven schreef. In 1981 werd hier een film over gemaakt, waar ook David Bowie aan meewerkte. Ik was toen dertien en mocht niet naar de film omdat die Kinderen Niet Toegelaten was, je moest veertien zijn. Een meisje uit mijn klas was geweest, samen met haar ouders, en vertelde heel het verhaal, ze was erg onder de indruk van die film.

Zelf kan ik me niet meer herinneren of ik de film later dan toch nog heb gezien, maar vorige week zag ik in de bib toevallig een boek: “Christiane F., mijn tweede leven”. Blijkbaar schreef ze samen met een journaliste een paar jaar geleden een vervolg, en vertelt ze hoe het haar verder gegaan is en hoe het nu met haar is.

Capture_4

Blijkbaar geldt het gezegde “eens een junkie, altijd een junkie” hier wel. Ze is nog steeds aan de methadon, een substituut voor heroïne en geraakt daar wellicht nooit vanaf.

Het boek deed me terugdenken aan de film en ik zocht en vond hem integraal op Youtube. Gisteren bekeek ik hem en ik was vooral geschokt door de jonge leeftijd van de hoofdrolspelers. Ook de acteurs waren amper veertien jaar, net zoals Christiane en haar vriendje Detlef destijds. Ze hadden niks van acteerervaring, en dat zie je. Toch doet dat niks af van de kracht van die film, de wanhoop en het fatalisme van jongeren eind jaren zeventig, begin jaren tachtig.

Destijds werd Christiane F., zowel het boek als de film als drugspreventie beschouwd, maar bij velen was echter de interesse in drugs gewekt en ik ben er zeker van dat sommigen juist dòòr deze film in het milieu zijn terecht gekomen. Ik las en bekeek op die leeftijd alles over drugs, ik was ook geïnteresseerd maar niet om er zelf aan te beginnen. Ik wou er alles over weten, ik wou ook mensen kunnen waarschuwen, ik wou weten wat de gevolgen waren, de oorzaken, hoe je in die situatie terecht komt… Ja, de sociale sector sprak mij toen al aan. 🙂

Het is bizar om te zien hoe zo’n jonge meisjes, kindjes nog, bezig waren met heroïne, spuiten, prostitutie, diefstal en uiteindelijk ook de dood. Degene die het overleefden (zoals Christiane) hebben veel van hun geliefden er aan ten onder zien gaan.

Bekijk hier de film als het je interesseert, en vertel mij eens of jij of je kinderen dit kenden?

Advertenties

Tiny in de Gaume

  1. Het plan

We hadden een lang weekend voor de boeg en het zou zowat overal mooi weer zijn. Iedereen trok naar de kust maar wij niet, ah nee. Mijn vriend wou al heel lang eens naar de Gaume in de Ardennen: er hangt daar een micro-klimaat, het is daar altijd een paar graden warmer, buien trekken sneller over en het is er mooi en groen en je kan er van alles doen. Okee dan!

2. Op weg!

Het is het weekend van Tomorrowland en de muziek op Studio Brussel is daar luidruchtig getuige van, tijdens onze rit. Onze favoriete zender gaat uit en we luisteren ofwel naar de Echt gebeurd-podcast of naar Classic 21, waar ze eigenlijk fantastische muziek draaien, zonder al te veel Frans geleuter. Op andere Franse of Waalse zenders horen ze zichzelf maar al te graag praten.

2016-07-21 15.55.16

Na Namen kiezen we de kleinere weggetjes en passeren we menig kerkhof. Nog steeds kan ik het niet laten om daar eens een kijkje te nemen, ik word er rustig van en zeker in deze streek krijg je er vaak een mooi uitzicht boven op.

3. Ons logement

We verblijven met Airbnb in Halanzy, op twintig minuutjes van Virton. De gastvrouw is een Sloveense polyglot die vlot Frans, Engels en Duits door elkaar babbelt. Ze heeft twee honden en een kat, dat ruik je ook wel, maar het bed is groot en schoon en de douche werkt. Meer heb je toch niet nodig?

4. Zwemmen!

Ja, zwemmen was het plan. Het was snikheet, en ik had al opgezocht dat we naar het Lac de Rabais konden gaan, om daar te wandelen en te zwemmen. Eenmaal daar aangekomen bleek het verlaten en stonden er verbodsbordjes, zwemmen mocht niet. Dan maar wandelen, langs het Dromenpad. Le sentier des songes! Mooi hoor, maar mijn lief werd al na één minuut aangevallen door hordes steekvliegen of dazen of wat het ook waren. Hij sprong en sloeg om zich heen en was al snel kletsnat van het zweet. Eigenlijk een mirakel want meestal komen de beesten naar mij toe. Het was een grappig zicht, en ik kon het niet laten om het uit te proesten, ocharme. Na de wandeling puften we wat uit in onze meegebracht campingstoeltjes, haalden de fles witte wijn uit de koeler en aperitiefden bij het water. Zonder beestjes, gelukkig.

2016-07-22 12.45.15

5. Fête nationale

’s Avonds reden we naar Tintigny, een piepklein dorpje waar ’s avonds een ‘concert’ zou worden gehouden en… vuurwerk! Yes! Bijna alle vierduizend inwoners waren naar het dorpsplein afgezakt, er stonden vele tapinstallaties en het bier vloeide rijkelijk. De kindjes huppelden rond met fluozwaarden en we luisterden geamuseerd een rockabilly-band. Het vuurwerk was best nog de moeite, zeker voor zo’n klein prutsdorp.

2016-07-21 22.28.16

6. Wandelen en geocachen

Elke dag hebben we een serieuze wandeling gemaakt, gelukkig niet veel meer last gehad van vliegende steekbeesten. We vonden een cache in Vieux-Virton, op het kerkhof nog wel. Wat een vondst! Altijd leuk om in een vreemde omgeving te gaan cachen, op die manier ontdek je plekjes waar je anders niet zou komen.

2016-07-22 14.13.15

7. Zwemmen, deel twee

Na een lange warme dag reden we van Orval naar Chiny, waar je in de Semois niet alleen kan gaan kanovaren maar ook kan zwemmen. Helaas, waren we al laat en was de zon net verdwenen. Het was ook niet meer zò warm en ik, de schijtluis, durfde het water niet meer in. Dus wat doen we dan? Juist, hup met die campingstoeltjes en de fles wijn en genieten maar.

2016-07-22 17.59.33

Eten deden we o.a. bij:

Alleen jammer dat ik nergens een forelletje heb kunnen eten, maar we deden alles erg relaxed en gingen niet bewust op zoek naar een bepaald restaurant.

Al bij al hebben we een heerlijke vierdaagse beleefd: geen kindjes, geen zorgen, enkel elkaar, de mooie natuur en de zon.

Tiny bij de bakker

Echt waar, ik ga een cursus schrijven! Horendol word ik er van, ze snappen er hier NIKS van. NIKS.

Dit weekend hadden we weer een oneindige discussie over sandwiches. ’t Gaat gelijk op met de discussie boterkoeken/koffiekoeken/aprèsmidi’s. Maar eerst de sandwich-kwestie.

Als ik in Brugge naar de bakker ga en ik vraag om sandwiches, dan is er geen discussie, dan krijg ik dit:

sandwich

Iemand nu al een opmerking? Ga maar bij het bord staan met uw handen op uw hoofd.

Vraag je in Wevelgem om hetzelfde, krijg je de (belachelijke vraag): Zàchte sandwiches? Euh pardon? Sandwiches zijn toch per definitie zacht? Enfin, okee, ja dus hé, zàchte sandwiches ja alstublieft dank u wel. Dan krijg ik dit:

zachte pistolet

Okee, toegegeven, het lijkt er op, maar toch niet helemaal. Blijkbaar had ik moeten vragen om botersandwiches. Je maakt mij niet wijs dat in bovenstaande geen boter zit! Maar kom, okee dan. Oh en pas op, je moet wel zeggen “buttersandwich” en geen “beutersandwich” want dan kom je zeker uit het buitenland. Ugh.

Zie ik dan de volgende krokante broodjes liggen, bijvoorbeeld om hotdogs mee te maken, dan vraag ik om piccolo’s. Deze dus: piccolo

Wablief madame? Dààr, die piccolo’s. Even kijkt ze naar me of ik Chinees spreek. Dan heeft ze ’t door: Aah ja, lange pistolets, wil je zeggen. Lange pistolets??? O.M.G.

Nu word ik benieuwd en vraag ik nog vier pistolets. Wat zouden dat dan zijn? Maar kijk: dat is dan weer logisch:

pistolet

Pistolets zijn dus wel gewoon rond en kunnen ook wel in variaties bestaan: bruine, sterretjes, met maanzaadjes… Oef, toch iets dat ze verstaan.

Komt daarbij nog het dilemma blokje/bakje als je een vierkant brood wil, of een carré voor de uitheemsen. Och, ik vraag wel een rond.

En de oeverloze boterkoeken discussie. Zot word ik er van. Snappen jullie dat nu?