Tiny’s reisfotochallenge: Bournemouth

Scan 17

De eerste keer dat ik op talenkamp ging, was ik vijftien en gingen we naar Schotland. Jammer genoeg is er toen iets dramatisch met mijn fotorolletje gebeurd en had ik daar geen enkele foto van.

Twee jaar later mocht ik opnieuw. Deze keer ging de reis naar Bournemouth, een kustplaatsje in Zuid-Engeland. Net zoals de vorige keer werd ik in een gastgezin welkom geheten, kregen we ’s morgens Engelse les en deden we in de namiddag groepsactiviteiten. Nee het was niet met (het dure) EF, of een ander welbekend taalkamp, maar een organisatie die ik al lang vergeten ben.

Ik wou per se naar dit kamp, niet omdat mijn Engels niet goed was, integendeel, maar omdat ik gek was van de Britse cultuur, omdat ik nog beter Engels wou kunnen en omdat ik ook graag nieuwe mensen leerde kennen.

Op de foto zie je een deel van onze groep, ik was niet de oudste, de drie jongens die naast me staan, waren al achttien of negentien. Ze kwamen met drie van regio Kortrijk en wij vier West-Vlamingen kwamen super goed overeen natuurlijk. Er waren ook een paar jongeren uit WalloniΓ«, daar had ik minder contact mee omdat die onder elkaar altijd Frans spraken en omdat die bij de Engelse les in de ‘mindere’ groep zaten. We leerden ze wel vuile Vlaamse woordjes… πŸ™‚

Wellicht kwamen we hier net van het strand, waar het toch te fris was om te gaan zwemmen, maar de intentie was er wel (aan de luchtmatras te zien). Dit was ook de reis waar ik voor de eerste keer ben gaan busken. Al kende ik het woord nog niet eens. De jongen met het witte hemd, rechts van mij, George, had een gitaar en speelde niet onaardig. Hij kende alle songs van Simon & Garfunkel en laat dit nu toevallig de LP zijn die ik het voorbije jaar zowat gans van buiten had geleerd. We zongen dus samen, in een park en hadden een hoedje neergelegd om geld op te halen. Toen we genoeg hadden om iedereen op ijsjes te trakteren, zijn we gestopt.

Op een avond gingen we met een groep naar het strand en iemand had een fles whisky mee. De bedoeling was om ons te bezatten maar de smaak van whisky was niet aan mij besteed en na een paar minislokjes had ik het wel gehad. Ik lust het trouwens nog steeds niet.

Na een paar dagen waren er her en der al koppeltjes gevormd in de groep. De enige die een beetje interesse vertoonde was een jonge Limburger, we konden het goed met elkaar vinden, maar een echte romance is er niet van gekomen. Hij staat niet op de foto, of hij moet zich achter de anderen verstopt hebben, geen idee.

Met George heb ik nog een tijdje contact gehad, maar dat is verwaterd. Hij is professor in de Rechten geworden geloof ik… Ooit zag ik een Youtube-filmpje circuleren waar de professor himself een liedje van Simon & Garfunkel speelde. Niet meer terug gevonden jammer genoeg.

 

Dit bericht vond zijn inspiratie bij de uitdaging vanΒ een simpele Brugse ziel, hij nam het initiatief om foto’s te posten van een reis en daar iets bij te vertellen – of te fantaseren. Wie zin heeft, doe gerust mee!

Advertenties

8 comments

  1. Ah, hier is de blonde Tiny terug. Een taalkamp heb ik nooit meegemaakt, de interesse voor vreemde talen is er wel altijd geweest. Behalve het dappere meisje links op de foto (in short) ziet niemand er gekleed uit om naar het strand te trekken :).

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s