Tiny’s reisfotochallenge: Madrid, een verjaardag

2013-05-25 21.49.31

Een schaamtelijke (?) foto en een schaamtelijke ervaring. Maar wel leuk. Toch het eerste deel.
Een paar jaar geleden gingen we op citytrip naar Madrid. Deze keer logeerden we met Airbnb ergens midden in het centrum, super handig.
Mijn vriend verjaart in mei, en toeval of niet, rond die periode gaan wij wel vaker op reis. Meestal kunnen we er zelfs een lang weekend tussenuit.

In Madrid kun je heerlijk eten, flaneren, én flamenco luisteren. We zochten en vonden een gezellig etablissement waar we genoten van een heerlijk spektakel, vol emotie en passie. Natuurlijk zat het vol toeristen, maar toch de ervaring was er, authentiek en klasse muzikanten. Na het optreden waren we in een hele goeie bui, het was trouwens de dag van de verjaardag dus we wilden echt nog niet meteen terug naar onze kamer. Lukraak liepen we wat straatjes in en uit en botsten op dit uithangbord. Je kon er moeilijk naast kijken. Uit het cafeetje kwam leuke muziek, het zat vol, maar niet stamp- dus wij naar binnen. Een plekje aan de toog leek ons wel gezellig.

pom

van ’t internet geplukt

Wat gaan we drinken? Een wijntje? Oh amai, dat is hier niet duur zeg! En wauw, we krijgen er zomaar gratis tapa’s bij, de max! Chorizo, kaasjes, olijfjes, en tal van andere hapjes passeerden de revue. Nog een wijntje? Goh laat ik eens die typische cider proberen. Het uitschenken is ook al een speciaal zicht: men zwaait de fles namelijk boven je hoofd…laat het glas zakken tot dijbeenhoogte en dan moet de cider in een lange straal precies op de rand van het glas terechtkomen.. Hij had het goed onder de knie, onze ober. Na een paar glaasjes kende hij ons al, er volgden nog meer tapa’s.
Voor de dorst drinken we toch best een cerveza, dat smaakt wel met dit warme weer, goh. De sfeer zat goed, we waren vrolijk, de mensen vriendelijk,… Dit is de website, als je ooit eens in Madrid bent: Taberna La Pompeyana.

pompeyana

Ook van ’t Internet geplukt, zodat je ’t zou herkennen als je er ooit eens zou voorbijlopen

Een paar uur later (en niet veel geld armer) wandelden we gezwind terug naar huis. Ik vond dat mijn vriend nogal snel liep, hij vond dat ik enorm veel moest lachen. De trap naar het appartementje was wel erg lastig. En steil. En draaierig. Eenmaal binnen ging ik meteen naar bed, even liggen. Of toch niet, wacht waar is de badkaaaaaaaaaarghhhh. Oeps.
Even zitten. Beetje water drinken zeker?

Kleren uit, oei da’s lastig. Naar bed. Alles draait. Oh dat gaat niet goed, toch maar even recht zitteeeeuuuuueeeu. Oeps.
En dit maal drie.

De volgende dag: Ga maar een beetje wandelen schat, ik heb hoofdpijn.
Hij herinnert me nog regelmatig aan zijn verjaardag in Madrid: hoe hij, arme ziel, op zijn verjaardag notabene, de hele nacht kots zat op te dweilen. Da’s graag zien hé? 😉

Dit bericht vond zijn inspiratie bij de uitdaging van een simpele Brugse ziel, hij nam het initiatief om foto’s te posten van een reis en daar iets bij te vertellen – of te fantaseren. Wie zin heeft, doe gerust mee!

Advertenties

11 comments

  1. Tiny toch… De dame op de foto mag er toch wezen? Enfin, ze is niet mijn smaak, maar Rubens zou haar meteen uitnodigen naar zijn atelier!
    Wij hebben destijds met de kinderen een bijna identieke ervaring opgedaan op de hotelkamer. We hadden ook ‘genoeg’ op, maar de reden lag vooral in de zarzuela die op z’n zachtst uitgedrukt niet echt vers was. Als er (letterlijk!) groene stukken vlees in ons bord lagen hadden we zoiets kunnen verwachten.
    Chapeau voor je lief dat hij je kots opkuiste ! Echte liefde laat zich kennen op zulke momenten.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s