Tiny is het beu – 1 jaar later

Exact een jaar geleden schreef ik het van mij af. Ik zag er geen gat in en wist niet hoe het verder moest met mijn zoon. Ik ben het beu, zei ik en na het meer dan ondermaatse Kerstrapport ging ik op zoek naar een alternatief voor mijn zoon in het zesde jaar TSO.

Dat alternatief vond ik, zonder hulp van CLB of wat dan ook: in Tiny deed het zelf vertelde ik over een mogelijke oplossing: hij startte in januari in het Centrum Leren en Werken, en ging deeltijds houtbewerking volgen.

We zijn nu bijna een jaar verder en ik wou even laten weten hoe het zit. Iedereen blijft maar vragen: “Hoe is het met je zoon ondertussen?” en meestal draai ik gewoon even met mijn ogen en vragen ze niet verder.

De lichtpuntjes:

  • Hij (over)leeft nog
  • Hij zit zelfstandig op kot en heeft daar ook een vriend
  • Zijn vader komt weer op bezoek en geeft hem één keer per week rijles
  • Hij gaat nog steeds naar school
  • Hij komt al eens buiten (skaten en boodschappen doen)
  • Hij speelt basgitaar en probeert eigen nummers te maken
  • Op school vinden ze hem een toffe en lieve kerel
  • aaf59c08ef1123b3bace932f9be3fed7

    Het kan altijd nog erger… troost ik mezelf.

     

Maar voor de rest pieker ik me nog steeds te pletter.

  • Hij heeft een BMI van 15. Het is altijd al een moeilijke eter geweest en aan koken heeft hij een hekel. Hij leeft op pizza’s van Pizza Hut die hij aan huis laat leveren, suikerbrood, ravioli, plopkoeken, cola en melk. Af en toe eet hij een mandarijn. Gevolg: erg weinig energie, en dat merken ze op school. Weinig concentratie (altijd al geweest, ADD, maar nu dus nog erger, door te weinig te eten). Graatmager. Valt soms bijna om omdat hij zo slap is.
  • Soms is hij ziek. Zegt hij. Hij gaat dan wel naar de dokter om een ziektebriefje, en zal wel keelpijn of hoofdpijn hebben, maar meestal is dat gewoon een excuus om in bed te blijven liggen. Dus sinds september is hij nog niet al te veel naar school geweest.
  • Hij heeft nog steeds geen werk. Voor deeltijds leren moet je 13 uur per week ergens werken. Hij heeft in het begin wel pogingen gedaan om te solliciteren, maar door zijn makke houding en lakse attitude lijkt hij niet gemotiveerd en wordt dus nergens aangenomen. Nu mag hij starten met vrijwilligerswerk. Ik hoop dat dit een beetje lukt, dat er zo wat meer structuur in zijn dagen komt.
  • Hij is nu negentien. Met een beetje geluk heeft hij zijn diploma middelbaar in 2017. Serieus.
  • Hij is eenzaam, volgens mij. Mij wil hij zo weinig mogelijk zien, ja om zijn was te komen halen en eens boodschappen te doen, maar verder gaat het niet. Naar Wevelgem wil hij niet komen. Heel af en toe spreekt hij wel af met vrienden. Een liefje heeft hij niet.
  • Hij wast zich misschien één keer per week
  • Of hij zijn tanden poetst, ik heb geen idee
  • Hij droomt van een carrière als basgitarist, Youtuber, Podcaster of songschrijver, maar heeft totaal geen realistisch beeld van zijn toekomst. Hoe hij geld gaat verdienen, is mij (en hem) een groot raadsel. Zijn zelfvertrouwen zit ergens in zijn schoenen.

Moeder Tiny blijft dag en nacht bezorgd, dat zal geen mens verbazen. Iedereen zegt dat het wel zal verbeteren, dat het wel zal goedkomen, zo ver was ik ook al. Enfin, nu zijn jullie weer wat op de hoogte.

Eerlijk, ik heb het hier ook een beetje verteld omdat ik zondag op de blogbrunch van Boostyourpositivity geen dertig keer hetzelfde wil vertellen. Er zijn leukere dingen om over te praten. Jullie, bijvoorbeeld. 🙂

Advertenties

19 comments

  1. We gaan er zondag niet over praten,…..maar weet dat je niet alleen bent,….ik heb hetzelfde verhaal en hou mijn hart vast voor de toekomst,…..maar het kan inderdaad nog erger,….en dat zorgen maken,……dat stopt waarschijnlijk nooit,……take care,…..ik weet hoe moeilijk het is!

    Liked by 1 persoon

  2. Wel Tiny, ik zou het kunnen zeggen, “het komt wel goed”, maar dat weet ik niet. Wat ik wel weet is dat, hoe je kids het ook doen, je ze nooit los kan laten. Is het goed voor jou om te horen, “bij mij of ons is het ook zo geweest?”, ik weet het niet…
    Je kinderen blijven je kinderen, toen Oudste 18 was zag ik het momenten echt niet zitten, nu relativeer ik omdat het goed gekomen is…
    Hij zal zijn eigen weg moeten zoeken en zal daardoor tegen muren lopen en wss heel hard botsen. En ook dat zal jou pijn doen..
    Verdorie, bestond er maar een universeel medicijn voor!
    For what it is worth… ik vind het jammer dat ik je zondag niet ga zien, maar je staat er niet alleen voor!
    Liefs!

    Like

  3. Ik kan me inderdaad inbeelden dat al die dingen je zorgen baren 😦
    Ik hoop voor hem dat het hem meezit en hij zijn mentaliteit wil veranderen, want hedendaags heerst de mentaliteit in de maatschappij dat een middelbaar diploma even veel waard is als zeggen dat ge naar de kleuterschool gegaan zijt, omdat men het als vanzelfsprekend is beginnen te beschouwen dat er nu zoveel mensen met een Bachelor / Master afstuderen… en nu toch wel iedereen naar een Universiteit kan zékers?

    Men vergeet wel handig dat dit niet iedereen gegeven is qua kunnen en/of financiële middelen…

    Liked by 1 persoon

      1. Ik moet zeggen, ik was vroeger wat lijk je zoon. Ik bedoel niet lui of zo, maar ik wist toen ook niet wat ik wilde, maar ik had (heb ik nog steeds) wél een moeder die héél cordaat wist hoe ze “illusies” de wereld moest uit helpen…

        Het advies dat ik je kan geven, wat ik van mij moeder leerde én geloof me, ’t klinkt cliché tot en met, maar het werkt, is dat in plaats van de dingen die je nu opsomde die “misgaan”, hem “letterlijk” met z’n neus op de realiteit te drukken én hem net te geven wat hij het liefst wil. Klinkt cru, maar helaas is het de enige manier om te leren dat de dingen niet altijd zijn wat ze lijken of hoe je er in gedachten over denkt…

        Like

  4. Zoals Mrs Brubeck hierboven zegt: niemand kan je zeggen dat het goedkomt… Je kan/moet het wel hòpen natuurlijk, en statistisch gezien is de kans ook hoog dat het goedkomt. Ik ken iemand bij wie het goedkwam na zijn 40ste. Laat, ja, maar toen kwam het ook wel écht goed. En zolang was zijn moeder steeds aan de zijlijn, klaar om te steunen in geval van nood, maar niet om de dingen in zijn plaats te doen. En dat lijkt me een goede aanpak. Net als jij doet, nee? Ach, moesten we een glazen bol hebben…

    Like

  5. Het lijkt er wel op dat je zoon kampt met een depressie. Lusteloosheid, doelloosheid, (zelf)verwaarlozing en apathie: ik kan er een serieus boompje over opzetten, vrees ik. Man, wat herken ik hier veel van mijn jongere zelf in. Destijds konden mijn ouders noch ik een vinger op de wond leggen, net zoals jij nu.
    Contacteer eens iemand die deze materie beheerst. Hierdoor werd in mijn verleden ook raak geschoten. Met blijvend succes, zo is gebleken.

    Like

  6. lijkt me heel moeilijk voor een moeder (en vader). Maar je daar raad in geven is even moeilijk. Daar bestaan meer gespecialiseerde mensen voor. Maar die weten ook niet altijd raad…

    Like

  7. Ik sluit me bij veel reacties hierboven aan en zeker bij die van mijn Mrs. Zeggen dat het wel zal goedkomen is een beetje een dooddoener. Maar dat wil niet zeggen dat er onderhuids inderdaad iets anders sluimert, een doelloos gevoel bij hem, weinig échte structuur. Zo lijkt het. Het blijft altijd je kind dat je niet loslaat.

    Like

  8. ’t Is wsl een vicieuze cirkel. Weinig zelfvertrouwen, slechte ervaring met solliciteren, lakse houding, niet goed voor zichzelf zorgen, ondergewicht, slechtere weerstand tg ziekte. Hopelijk wordt zijn vrijwilligerswerk wel een positieve ervaring en gaat zo zijn zelfvertrouwen ook omhoog. Op zich is 1 vriend beter dan helemaal geen. En het houdt hem ook niet tg om buiten te komen. Mss is er van zijne kant ook wel schaamte en houdt hij jou daarom op afstand. Mss is ’t een idee om eens een kamp mee te doen met de bouworde. Dan kan hij ervaren dat hij met zijn studie ook iets positief kan betekenen voor anderen. http://www.bouworde.be/nl En voor zijn hekel aan koken kan hij mss terecht op deze site: https://www.thuisafgehaald.be/. Ik ging tot 8 jaar geleden ook overal alleen heen. Ook festivals enzo. Ondertss heb ik wel wat meer vrienden. En dat hij op zijn leeftijd geen lief heeft, hoeft geen ramp te zijn. En met zijn muziekkennis kan hij mss iets doen als roadie of geluidstechnicus. En zoals gezegd hij drinkt niet en doet geen drugs.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s