Tiny ging niet naar Stockholm

Een verhaal, geschreven begin december 2007

ofwel:

Couchsurfing in de gloriejaren:

Vrijdagmiddag: ik ga naar Stockholm en ik neem mee:
– een tas vol met kadootjes: eentje voor mijn host Lars, eentje voor Matilda uit Zweden die verjaart en eentje voor X, want zijn verjaardag morgen is de reden dat we naar Stockholm gaan; X woont in Roeselare, maar viert zijn verjaardag in Zweden en wij mogen mee.
– een nieuwe warme muts, nog vlug gehaald want in Zweden is het koud;
– 2 boekjes over Zweden en Stockholm:
– mijn vliegtuigticket, al 2 maand vooraf betaald;
– mijn goeie couchsurfing vriend S die ik ’s middags ga oppikken in Anwerpen.Een uurtje later:
We rijden naar Eindhoven, de Ryanair luchthaven waar onze vlucht vertrekt. Hoe dichter we bij de luchthaven komen, hoe meer we elkaar zitten gek te maken: het gespreksonderwerp is de Sinterklaas-Couchsurfing-meeting die ditzelfde weekend doorgaat in Rotterdam. Een paar weken geleden werd duidelijk dat we dit serieus over het hoofd hadden gezien, en dat dit event indrukwekkend ging worden. Vooral omdat zowat 120 mensen zouden aanwezig zijn, waaronder de meeste van onze nieuwe vrienden van afgelopen jaar. Tja, niks aan te doen, we gingen nu eenmaal naar Stockholm, we hadden iedereen verwittigd dat we er dit jaar NIET zouden bij zijn. Maar oh, oh, wat kriebelde het.
Ik zei: stel dat we in Stockholm zitten en X belt dat hij zijn vlucht heeft gemist….
S zegt: we gaan er nu over zwijgen, ok?
Ik zeg: ok, maar weet je dat Tiina en Duke uit Finland en Ulf uit Duitsland ook komen?
S: Ulf ook? Oh shit…
Ik zeg: Maar het is X zijn verjaardag!
S zegt: Maar X woont maar een half uur bij ons vandaan…
Ik zeg: we gaan er over zwijgen ok?
enzovoort… enzovoort….

We komen mooi op tijd aan de luchthaven, maar ondertussen staat het zweet in mijn handen en heb ik buikkrampen en springen we bijna uit ons vel van frustratie. Als we voor de slagbomen van de parking staan, zegt S: zet je auto aan de kant en stap uit!
Dankbaar neem ik een sigaret aan… Ja, oh verrassing: ik rook als ik zo gefrustreerd ben en geloof me: ’t was nodig!

Uiteindelijk hebben we zelfs een muntje opgegooid: kop was Rotterdam, munt was Stockholm. Vijf keer hebben we het gedaan!!!! Vier van de vijf bleek kop te zijn…en het feit dat we nu eenmaal zo stonden te palaberen, zei in feite al genoeg.
We moesten nu wel X teleurstellen, wat een heel zwaar en triestig telefoontje ging worden. Maar goed, we hadden beslist: het werd Sto- euh- otterdam dit weekend!

Natuurlijk hadden we geen couch voorzien in Rotterdam, maar S twijfelde er niet aan dat hij wel bij zijn vrienden L en E ging mogen slapen. Ik belde maar naar A, mede-organisator en één van de allereerste Couchsurfers ooit, bij hem logeerde ik vorig jaar.
Ik: A, ik ben uit het vliegtuig naar Stockholm gesprongen en zit nu in Rotterdam maar ik heb geen couch, kun jij wat voor me regelen?
A: Dat méén je niet?
Ik: Jawel, ik ben NU in Rotterdam.
A: Ik bel je over 5 minuten terug!

Effectief na vijf minuten belt A me met de mededeling dat ik bij D en E mag blijven slapen de volgende twee nachten, hij vertelt me waar ik moet parkeren en waar de meeting de vrijdagavond doorgaat. I Love Couchsurfing!

Enfin, het weekend was ongelofelijk. Honderddertig mensen van wel twintig verschillende nationaliteiten namen er aan deel. Enkele hoogtepunten:
– de ogen als schoteltjes van toch wel zeker een tiental mensen die overtuigd waren dat we in Stockholm zaten
– het ongeloof van de mensen die ons verhaal aanhoorden en ons officieel Couchsurfing Freaks hebben verklaard
– de stadswandeling door Rotterdam met honderd man tegelijk
– één volledig café dat afgehuurd werd voor alle surfertjes
– mijn Sinterklaas-kadootje: een wereldbol!! Hoe toepasselijk, vorig jaar kreeg ik namelijk een wereldkaart! Ja, dé wereldkaart die in mijn Couchsurfing kamer hangt…
– afscheid nemen van mijn gastheer en gastvrouw en met zijn drieën een potje staan janken!

Kortom, ik heb nog kramp in mijn kaken omdat ik een heel weekend aan één stuk door heb lopen glimlachen. En ik denk dat ik in twee dagen tijd nog nooit zoveel mensen heb geknuffeld.

CSInterklaas 031
Advertenties

12 comments

  1. Naar Zweden zou ik ook nog wel ’s willen, al geniet Denemarken mijn voorkeur wegens Deense vrienden.
    Couchsurfing: love it. (In mijn geval: met de laptop op het www surfen in de zetel, haha.)

    Enne… sta jij nu links of rechts op de foto?

    Like

  2. Sommige truien zijn gemaakt om af te zakken, andere niet. Maar durven kiezen is ook een kunst ! Schitterend verhaal en bewijs van de economische stelling rond “sunk costs”. Die zijn immers irrelevant voor een keuze omtrent de toekomst.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s