Tiny ging mee met Wild Rover Tours

Eigenlijk begon alles bij Jim, in 2009. Ik wou nog eens naar Ierland, en koos deze keer voor een vlucht naar Shannon, in het westen van het land. Bij mijn zoektocht naar een logeeradres via Couchsurfing kwam ik op het profiel van Jim terecht, een kok en een lichtjes geflipte Ier van boven de vijftig. Dat lichtjes geflipte trok mij aan, en dat koken natuurlijk ook. Hij woonde toen in Cork en dat ligt toch nog op anderhalf uur van Shannon. DSC_0574

Ik ben toen met een bordje rondgegaan op het vliegtuig: “Anyone driving to Cork tonight? I need a lift.” Zeg niet “I need a ride” in Ierland, want dan krijg je héél andere voorstellen.;-) Enfin, het is me gelukt, ik geraakte tot in Cork, waar Jim mijn avontuur hilarisch vond en we werden maatjes.

Zes jaar later is hij terug verhuisd naar Dublin, zijn roots en hij kookt nog wel voor de misses en zijn kinderen maar professioneel is hij nu tourguide. Hij zei: “Om een goeie reisleider te zijn moet je ten eerste graag jezelf horen praten, ten tweede lichtjes geflipt zijn.” Een job voor hem gemaakt dus.

Hij werkt bij Wild Rover Tours, zij organiseren al jaren daguitstappen (en ook meerdaagse) vanuit Dublin.  Ik boekte de tour naar de Cliffs of Moher, aan de westkust. Dat stuk van Ierland heb ik nog niet gezien en de foto’s zagen er fabuleus uit.

cliffs

Ik heb mijn best gedaan, maar die van mij zag er zo uit:

2015-08-27 12.08.28

Net de andere kant, en op een ander tijdstip van de dag natuurlijk. En de wind en de enge paadjes langs de kliffen zie je ook niet op een foto.

Op de bus gaf Jim een super coole uitleg over het landschap, over de geschiedenis van Ierland, alles verteld met zijn donkere rustgevende stem. Was het niet zo interessant, ik was in slaap gesukkeld. Achteraf vertelde hij mij dat dit een psychologische truc was. We zaten nog maar een half uur op de bus, er ging na een uurtje al gestopt worden voor een ontbijt, maar er moest meteen al een jong gast af die nodig wou plassen. Hup, heel de boel in vertraging. Jim zet dan een beetje de toon en maakt duidelijk aan zijn passagiers dat dit niet de bedoeling is. Om iedereen rustig te krijgen, houdt hij dan zijn babbeltje in snooze-modus.

Na de middag door te brengen bij de kliffen, reden we een stukje verder naar het Nationaal Park “The burren”. 350 vierkante kilometer rotsformaties, vlak bij de kust en een heel stuk daar buiten. Erg indrukwekkend, ik waaide bijna weg, werd meegelokt naar een uitkijkpunt op een rots, maar dat durfde ik niet (de plusdochter wel!).

DSC_0579

De weg langs de Atlantische kust is bezaaid met kleine dorpjes, schattige pubs, ringforten, en prachtige vergezichten, alles lijkt op een postkaart. Ik was door dit stuk graag traag gereisd, om zo de kans te hebben overal te stoppen waar ik wil en van alles te ontdekken. Hier kom ik echt nog eens terug.

Maar we gingen verder naar Galway: een universiteitsstad met een bruisend cultureel leven, en tal van (hoe kan het ook anders) pubs. Zo’n stad waar je gewoon niet genoeg van krijgt. Jim vertelde dat hij er ook vier jaar heeft gewoond en iemand leerde kennen die er al negen jaar woonde. Die man was er een weekendje op vakantie, besloot nog een paar dagen extra te blijven. De paar dagen werden een paar weken, een paar maanden en na vier jaar realiseerde de man zich ineens: oh ja, ik ben niet meer op vakantie! Laat mij hier maar een weekje achter en ik amuseer me wel! In juli vind elk jaar het Galway Arts festival plaats, ’t is hier dan precies Mardi Gras in New Orleans, zei Jim. Ik denk: een combinatie van carnaval, braderie en muziekfestival in één.

DSC_0602

DSC_0606Jim heeft ons rondgeleid in de stad, maar niet zo met een bordje of een paraplu, maar gewoon: “Willen jullie mee met mij? Fine. Willen jullie liever alleen de stad in? Fine. Om 17u terug op de bus, see ya!” Slimme mensen (wij dus!) weten dat Jim de beste pubs kent, de coolste winkeltjes en met een beetje geluk trakteert hij nog ook… 🙂 In Galway heb ik trouwens ontdekt dat meringuetaartjes heel goed zijn voor je huid (plusdochter-lief vond het leuk mij met de neus er in te duwen… 🙂 Neen, ik heb daar geen foto van. Ze was omver gevallen van ’t lachen.

DSC_0586

Conclusie: ga je naar Dublin, boek even een Wild Rover tour. Check de website! Ze gaan trouwens ook op uitstap naar Belfast, en ook naar Kilkenny en de Wicklow Mountains. Er bestaat ook een tweedaagse, die dan ook nog eens met de boot naar de Aran-eilanden gaat. Met een beetje geluk zie je dan zelfs dolfijnen. Spannend! Zit je toevallig met Jim op de bus, doe hem dan mijn hartelijke groeten!

Advertenties

11 comments

  1. Jim ziet er mij een toffe, aimabele peer uit.
    Ik vind je foto van de Cliffs of Moher best geslaagd, overigens. Maar eerlijk is eerlijk: Ierland brengt bij mij geen reiskriebels in beweging.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s