Tiny huilt en lacht in Dranouter

Ondertussen ben ik al weer thuis van Frankrijk, van Dranouter, en van Frankrijk. Eerst maar een beetje vertellen over Dranouter. Het was leuk, en boeiend, en lastig, en triestig, en heerlijk,…

Toen moest ik huilen:

  • optreden van Magic Numbers, vier broers en zussen die voor mij onbekend waren. Het eerste optreden dat ik zag tijdens ons werkweekend in Dranouter. Mijn ogen schoten vol toen ik zag hoeveel lol ze op het podium hadden met elkaar, hoe ze op gingen in hun muziek, hoe wij dat ooit ook eens hadden, en de gedachte dat mijn vriend nooit meer lachend op een podium bas ging spelen, omdat ik hem juist begraven had,…
  • optreden van Jan Rot, Nederlandse tekstkunstenaar, magisch vertaler en vertolker. Zijn nieuw lied heette “Stel dat het zou kunnen“. Een stukje tekst er uit:“Ach geef me maar een uurtje, met mijn eigen moeder, mijn lieve lieve moeder, zij is al zo lang dood. Dan kroop ik in haar armen en zij strijkt door mijn haren en zegt met milde spot: God, kind wat ben je groot. Oh geef me dan een uurtje met verloren vrienden die te vroeg verloren en dus kwam ik te laat. Met dank voor wie ze waren, de steun die ze verdienden en of ze me vergeven, ze weten hoe dat gaat.” Je vindt het nog niet op Youtube. Ik zat vlak achter zijn vrouw en vier kinderen. image
  • optreden van Nijghse vrouwen. Astrid Nijgh (ex-vrouw van Lennaert Nijgh, tekstschrijver) en nog drie andere zangeressen brachten liedjes geschreven door Lennaert, voor onder andere Boudewijn De Groot, Rob De Nijs, Ramses Shaffy en Astrid zelf. Ik kwam binnen tijdens het zalige “Tegen beter weten in“, hier een oudere opname, niet tijdens Dranouter. De tekst is fantastisch, Astrid is 76 en haar stem, een diepe contra-alt past hier zo goed bij. https://www.youtube.com/watch?v=m6Cijvc-47Q[
  • Ook bij de volgende nummers hield ik het niet droog: Strand, een super snelle tekst en ik ken er maar één die dit van voor naar achter perfect kan meezingen. Malle Babbe, ja echt, omdat we altijd na de zin “… en zuinig een cent in het zakje doen, daar koopt ie zijn ziel mee terug, en zijn fatsoen” nog ‘in zijn schoen‘ er bij voegden. Je snapt er niks van, ik weet het. Avond, van Boudewijn De Groot met de liefdesverklaring: “Want je kunt niets zeker weten en alles gaat voorbij. Maar ik geloof, ik geloof, ik geloof, ik geloof, ik geloof in jou en mij.” Steek die maar in je zak.

En toen moest ik lachen:

  • Meldingen tijdens onze shift op de Dispatching: “Ze zijn aan ’t glijden boven op de kayam”. (De kayam is de grote concerttent, ’s avonds laat kropen er een paar dronken waaghalzen boven op en gleden naar beneden. Niet de bedoeling. Of deze: “Er is hier iemand zwaar geïntoxiceerd en we krijgen hem niet wakker.” Waar ligt hij? “In een afvalcontainer”. Antwoord van het Rode Kruis: “Ah die ligt daar niet slecht hé, hoe laat komen ze die legen?” Grapje natuurlijk, ze zijn er wel op af gegaan.2015-08-07 06.15.34
  • Tijdens het optreden van Astrid Nijgh staan vier mannen gelijktijdig recht en lopen de overvolle tent terug uit. “Hey, waarom lopen jullie weg?” roept Astrid. Geen reactie. “Ben ik zo slecht dan?” Iemand uit het publiek roept terug: “Het zijn Fransen!”. “Ach laat maar gaan dan.”
  • Zwanzen met een oud-lief en zijn vrouw.2015-08-08 21.40.19
  • Randanimatie van Radio Mano Sport, de mannen van Kartje Kilo. Sportverslaggeving, op een plaats waar er helemaal geen sport te zien is, bijvoorbeeld dus aan de ingang van het festivalterrein. “Ja Noël, ze zijn in aantocht, ze komen er aan, met vijf tegelijk, allemaal in hetzelfde t-shirt, ’t is de crew, Noël, ’t is de crew, ja, ja, en ze lopen met twee voorop, de eerste twee gaan er volledig voor, ze worden bijgehouden door de drie anderen, die volgen meteen en ze naderen de finish, ze zijn er bijna, nog anderhalve meter en jàààà, de crew is gearriveerd!!” Enfin, je moet het zien en horen.
  • Ook genoten van: Bart Peeters, die een overvolle tent nog steeds kan laten meebrullen, meezingen, meelachen,… zonder er al te veel voor moeten doen.2015-08-07 22.30.56-2
  • Heerlijk gegeten bij de vele eetstandjes: Dranouter is een festival waar je helemaal niet bent aangewezen op frieten en hamburgers en een verdwaalde veggieburger, maar waar je kan ontbijten met een ferme bak fruitsla, lunchen met noedels of rijst, tussendoor aardbeien-daiquiri’s kan drinken, of een Oxfamwijntje, en later nog de gehaktballen van Wim Ballieu kan proeven of een vers gemaakte pizza. De meelwormburger en krekelkroket heb ik wel aan me voorbij laten gaan.2015-08-08 14.59.53
  • Ook leuk: op zondagmiddag word ik gebeld, of ik nog steeds zin heb om straks Jan De Wilde na zijn optreden te bedanken, op het podium? En of ik dan het optreden vanuit de backstage wil mee volgen? En ja, mijn lief mag ook mee. Zo gezegd, zo gedaan, ’t was eens iets anders.2015-08-09 16.28.27-2
  • Het was zalig weer, en dan is het super om lekker in de wei naast de koetjes in een tentje te slapen. Wel vroeg wakker natuurlijk…2015-08-07 19.26.32
    2015-08-08 19.09.36

    Onze drie buurvrouwen…

    Volgend jaar dan maar opnieuw? 🙂

Advertenties

17 comments

  1. Je eerste paragraafje heeft me gepakt. Je had vroeger al iets over die vriend laten vallen, maar van zijn overlijden had ik nog niet gelezen.
    Een echte muziekliefhebber dus. Zelf ben ik nog nooit naar een concert geweest, en zal dat ook niet meer doen met mijn oorruis, maar ik kan me voorstellen dat Dranouter een ‘spekkewienkel’ moet geweest zijn voor je. Tof !

    Like

  2. dat nummer van boudewijn de groot is super! Dranouter, het blijft een sfeer apart, ik ga er wel eens naartoe, later…met de bende waarmee we vroeger als tieners gingen…als we eens allemaal uit de pampers zijn 🙂

    Like

    1. Eerlijk: we hadden een nachtshift tot 6u ’s morgens en toen zijn we wel even over en weer in ons eigen bed gaan slapen. Anders ben je in die tent al rond 8u wakker van het licht en de warmte. Maar we hebben een goeie dikke matras en onze eigen hoofdkussens en dat scheelt enorm!

      Liked by 1 persoon

  3. Dranouter heb ik ook nog nooit ‘gedaan’, maar ik hoor er veel fijne dingen over. En in die eerste paragraaf kan ik me helemaal vinden. Ik kan ook tranen in mijn ogen krijgen van mooie teksten of van het plezier en de overgave waarmee sommigen op een podium staan.

    Like

  4. ik ben twee keer op Dranouter geweest, en vind het nog steeds een hele plezante boel daar. Ik zou er zeker nog eens willen naartoe gaan.
    Astrid Nijgh kan goed op het publiek inspelen hé…heb ik een tijdje geleden ook kunnen ervaren.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s