Maand: juli 2015

Tiny gaat op reis

Weeral? Ik hoor het je al zeggen…

Nog een paar dagen en we zijn ribbedebie, en in totaal ga ik voor drie weken in verlof. In de zin van “ik ga niet naar het werk”. Want werken, dat ga ik wel doen. (zie verder)

De plannen: we gaan eerst naar Frankrijk, dan een beetje verder in Frankrijk, dan keren we terug naar de grens met Frankrijk en dan gaan we nog vijf dagen naar… Frankrijk. ūüôā

Eerst met de pluskindjes én de schoonouders, dan met nog schoonzus en -broer er bij en dan even alleen met zijn twee. Wow, dat wordt spannend.

We gaan onder andere naar Sint-Kruis.

2015-03-14 16.58.01Deze stad willen we ook eens van dichtbij bekijken:

carcassonne_n119._paul_palauIn deze omgeving zal ik weer gegarandeerd last van hoogtevrees krijgen:

cc by-nc-nd Bruno Monginoux www.photo-paysage.com & www.landscape-photo.net

Terug in Belgi√ę gaan we hier een beetje werken:

dra
En dan gaan we nog een paar dagen hier naar toe:

auver

Ik ben benieuwd of we al deze zichtjes effectief te zien zullen krijgen, ’t zou leuk zijn.

Enfin, ik ga mijn best doen een beetje offline te zijn, niet (of minder, veel minder) te reageren en pas terug een blog te schrijven als ik thuis ben. (Mwoehahahahaha!!!) Sorry, dat was het hoongelach van mijn lief, die mij niet gelooft. We zullen zien, schat, we zullen zien….

Advertenties

Tiny nummer 100

Ja echt, serieus, ’t is waar, je leest momenteel de honderdste editie van Tiny. Bijna een jaar geleden schreef ik nummer √©√©n, toen nog volop zoekende over wat mijn blog zoal ging gaan. Ik dacht toen dat ik vooral lijstjes zou posten, en dat is wel af en toe eens gebeurt. Het lijstje waar LJ naar vroeg, heb ik nog altijd niet gemaakt, in mijn hoofd ja, maar dat “wat gaan we allemaal doen als we met pensioen zijn” komt er zeker nog wel.

iemand anders gaf me de tip dat ik vooral over m√©nsen moest schrijven, en foto’s van √©chte mensen er op moest zetten. Ik ging meteen aan het fotograferen en deed wat ze vroeg. Omdat Anne-Sophie deze post deelde op haar Facebook werd dit meteen super veel keer gelezen – ikke blij!

De meest populaire post werd echter die toen ik zestien tips deelde met mijn zestienjarige zelf. Ik schreef dit een week voor we begonnen met de “Boost your positivity”¬†uitdaging, en het toeval wou dat de eerste opdracht toch wel ging over een brief schrijven aan je zestienjarige zelf, zeker. Ik was dus al meteen klaar. ūüôā

De meeste reacties, online en offline, kreeg ik in december, toen ik Tiny is het beu schreef. Nu nog zijn er mensen die al een tijdje mijn blog volgen en zeggen dat ze vooral met me mee leefden toen ik over mijn zoon schreef, met wie het echt niet goed ging waardoor ik het even niet meer zag zitten.

De honderdste aflevering, dat moet gevierd worden. Ik heb dus gisteren een feestje georganiseerd op de Brugse markt. Met ongeveer twaalfduizend waren we, ik heb nogal wat lezers hé zeg!

P1020778Er was ook iets te doen op het podium, er werd gezongen dat het een lieve lust was, de zotste liedjes eerst.

OK, de presentator (ZOT worden, hé, ZOT worden!) had ik niet uitgenodigd, maar die lijkt elk jaar datzelfde feestje te crashen. No comment.

En kijk eens wie er ook was:

P1020782Herken je hem niet? All√©√©√©, ’t is Thomas Pannenkoek en zijn vrouw. Vrolijk de polonaise aan het mee doen, leuk h√©!

Bedankt allemaal, om tot nu toe hier te komen meelezen, doe vooral zo verder. En laat gerust weten waar ik eens zou moeten over schrijven. U vraagt, wij draaien.

Tiny en de oude foto’s #opruimen

Als er √©√©n hype is dit jaar, op het internet, in blogland, in de media,… dan is het wel Marie Kondo. Ik schreef er al eerder over, bij Tiny en haar kleerkast. Ondertussen zit ik al een paar stappen verder en zijn mijn boekencollectie, cd- en dvdcollectie, make-up en papieren al een serieus stuk geminderd. De ideale periode om je opruimwoede te lijf te gaan is natuurlijk vlak voor een verhuis.

Een voorbeeld: zo¬†sleep ik al zeven keer dozen vol fotoalbums mee. Zeven keer ja, want zoveel keer verhuisde ik in de afgelopen vijfentwintig jaar. Ik zei altijd dat ik nooit of nooit mijn foto’s zou wegdoen, en ik heb een grote neiging om veel te lang vast te houden aan herinneringen. Nu las ik dit ¬†in het boek van Marie Kondo:

2015-07-20 08.22.25Koester wie je nu bent. Er is maar √©√©n manier om je foto’s te ordenen: de correcte methode is om al je foto’s uit de albums te halen en ze √©√©n voor √©√©n te bekijken. Foto’s bestaan alleen om een specifieke gebeurtenis of tijd te tonen. Zoals altijd: hou enkel die foto’s waar je blij van wordt.¬†

2015-07-19 19.30.45

Ik dacht: hier ga ik een paar dagen mee bezig zijn. Links op bovenstaande foto zie je nog een hoop enveloppen liggen, recht uit de PhotoHall of het Kruidvat of de Hema, die nooit in een album geraakt zijn. Je kan niet geloven hoeveel mislukte foto’s daar tussen zitten. Verder vond ik het redelijk eenvoudig: alle foto’s met gewoon ‘zichtjes’, gooide ik onverbiddelijk weg. Foto’s die onduidelijk of wazig waren, foto’s waar de gezichten niet eens groter zijn dan een speldenkop, foto’s van achterkanten, foto’s van mensen die ik liever niet meer zie, dubbele foto’s,… alles ging de afvalbak in.

Meerdere keren ben ik in de lach geschoten, of werd ik ontroerd, of was ik iets totaal vergeten. Er zaten ook een paar andere zaken tussen:

2015-07-19 19.38.55 2015-07-19 20.47.59

Ja je ziet het goed: dertig gulden had ik in de kast liggen. En een ticket van Rock Torhout uit 1989 toen dat nog maar 950 Belgische Frank kostte.

Een paar albums kan ik √©cht niet weggooien: mijn allereerste album, met mijn eigen geboortefoto’s. Mijn moeder moet daar uren mee bezig zijn geweest, nog allemaal in zwart/wit en keurig opgeplakt in hoekjes.

2015-07-20 09.27.56-2

Mijn zelfgemaakt album met mijn foto’s uit 1992, toen ik drie maanden vrijwilligerswerk deed in Amerika:

2015-07-20 08.18.17-2

Mijn zelfgemaakt album van mijn zoon, toen hij één jaar werd:

2015-07-20 08.19.01-2Verder gooide ik alle foto’s die ik wou sparen in twee dozen: eentje met alle leuke foto’s van mijn zoon, en eentje met alle foto’s die ik √©cht super¬†vind, plus de negatieven, want die ga ik nog eens onder een lichtbak bekijken. De √©cht goeie uit lang vervlogen tijden, kan ik dan laten vergroten en ontwikkelen.

2015-07-20 08.57.48

Hoe lang ben ik hier nu mee bezig geweest, vijf dagen? Nee hoor, een uurtje of twee. Ik ga nog wat tijd nodig hebben om de ‘goeie’ foto’s in een album te plakken, maar dan ben ik er voor eens en altijd vanaf.