Tiny gaat uit in de jaren 80 (flashback)

Als ik een bepaald stuk uit onderstaand verhaal vertel aan mensen die minimum tien jaar jonger zijn dan mezelf, gaan vele monden open en voel ik mij als oma, die vertelt over haar jeugd. Ook de meeste Nederlanders, zelfs van dezelfde leeftijd, kijken mij dan aan alsof ik leefde op een andere planeet…


Het is bijna half acht. Over een kwartier zal mijn vriendin aanbellen en stappen we in de auto van haar vader die ons naar het bal brengt. Vandaag is het School’s out-bal, zoals elk jaar de laatste zaterdag van juli, vlak na de examens. Het is al weer een tijdje geleden dat we uitgingen, want ik mag maar om de veertien dagen op zaterdag weg, en er is ook niet elke week iets te doen. 

Ik leg nog een single op, bijvoorbeeld die van The Wiz, want daar word ik altijd vrolijk van en de muziek brengt me in de juiste stemming om te dansen. 

Als we bij de zaal aankomen, is er duidelijk weer controle. Gelukkig ben ik nu al zestien en hoef ik niet meer stiekem binnen te glippen of mee te lopen met een oudere jongen. De eerste keer was ik zo bang dat de BOB mij zou komen controleren, dat ik de hele avond niet van mijn stoel ben gekomen.

oberbayernzaal

Ha, joepie, het is Discobar Timewind die vanavond de plaatjes draait. Altijd garantie op goeie muziek zonder teveel tjingel tjangel en zeker geen domme schlagers van Will Tura als het tijd is voor de slows. 

We zetten ons op een strategische plaats, op het verhoog waar we zicht hebben op de dansvloer en de hele zaal. Niet de kant van de bende van de Snikken, want die gaan gegarandeerd weer boel zoeken. Niet met ons, daar zijn we te braaf voor. En die boel begint meestal toch maar na één uur, dan zijn wij al lang weg. Mijn vriendin’s vader komt ons om half één oppikken. 

We gaan vlug naar de bar achter “e coca en e pientje”. Veertig frank. Ondertussen heb ik gezien dat D. er is met zijn maten, en zijn nieuw lief is blijkbaar niet mee. Hmm, interessant, die gaan we in de gaten houden vanavond. 

Er staat al behoorlijk wat volk op de dansvloer en als ze Duran Duran draaien en daarna de Simple Minds, zijn wij al volop mee aan het swingen. Mijn vriendin zoals altijd wat verlegen, voorzichtige stapjes, ik durf nu en dan al eens een arm in de lucht te zwaaien. Ondertussen houden we voortdurend in het oog wie er rond ons staat, en kijken we ook naar de andere kant van de dansvloer, als daar jongens staan die ons bevallen, gaan we gewoon een beetje meer in die buurt dansen.

Tussendoor doen we ‘een toertje’. We lopen samen de zaal eens rond, blijven hier en daar een babbeltje maken met iemand die we kennen en zien ondertussen wie er al gearriveerd is. Voor mij nog een pintje! 🙂

Rond een uur of tien horen we het volgende deuntje en we reppen ons terug naar de dansvloer:

De dansvloer staat propvol, ook de jongens en meisjes die anders nooit dansen, staan nu in de kring. Hoewel, er is niet echt een kring, de meesten staan in het midden, en lopen wat rond. Niet zoals het gaat als ik met mijn ouders mee ga naar een trouw of een souper: dan wordt er een mooie kring gemaakt, waar iedereen hand in hand in meeloopt, ééntje staat in het midden en kiest iemand van het andere geslacht; de man gaat met één knie op de grond en de dame zit er op, er worden drie kusjes gegeven en hup de andere mag nu iemand uitkiezen. 

Hier is het eerder een beestenkeuring. We lopen rond, en kijken uit naar iemand die er leuk uitziet, als er oogcontact is, of ze blijven staan, wordt er gekust: meestal ook gewoon drie zedige zoentjes, maar af en toe wordt er iets verder gegaan en ga je verkennen of die knappe jongen even goed kust als hij er uit ziet. Ja, met de tong. Duh!

Als het goed zit, blijf je daar mee staan, tot die Bamba gedaan is. Vaak duurt dat toch wel een kwartiertje of zo, want na het eerste Bamba-liedje, draaien ze meestal nog een paar variaties er op. Als je na de Bamba nog altijd gediend bent van de avances, er volgt al eens een lachje of een knipoog, weinig woorden hoef je daar aan vuil te maken, blijf je er ook bij staan tijdens de slows. Meestal een stuk of drie. Deze is behoorlijk vaak te horen: 

Ik zie wel wat in die jongen die ik net heb leren kennen. We gaan samen naar de tafel waar mijn colaatje nog staat, hij vraagt wat ik wil drinken en ik bestel stoer nog een pintje. Terwijl ik op zijn schoot zit, praten we nog een beetje tussen het kussen door en spreken we af voor woensdagmiddag. Om 14u onder ’t gat van de Halletoren. Veel te snel wordt het half één en ook mijn vriendin is druk met afscheid nemen van haar net ontdekte nieuwe vlam. We zijn niet dronken, maar wel een beetje aangeschoten. Langer dan dat ritje van een kwartier terug naar huis had het niet mogen duren, en ik ben blij als ik in mijn bed lig. Mijn oren nog aan ’t tuten van de muziek, mijn kleren in een hoopje, stinkend naar de rook. Mijn ogen doen pijn, eindelijk kunnen die lenzen uit. Vlak voor ik ga slapen, kijk ik nog even zwijmelend naar die pasfoto, die ik vlak voor het afscheid heb gekregen…


Ik schreef al eens eerder over mijn zestienjarige zelf, en vooral: wat ik toen anders zou doen.

Advertenties

16 comments

  1. ‘Timewind’ – waar is de tijd 🙂 ??
    Heel mooi verhaal, met héél veel herkenbare scènes. Heerlijk om terug te lezen.
    Zat ik daar mijn naam staan bovenaan? Weet niet goed of ik iets met die uitdaging kan aanvangen… We zien wel.

    Liked by 1 persoon

  2. Ik vrees dat wij ongeveer van dezelfde generatie zijn :-), want het was wel heel herkenbaar, van de muziek tot de kleren die zo hard naar de sigaretten stonken dat je er misselijk van werd als je de volgende ochtend ze in de wasmand moest gooien,….en ik rookte dan nog zelf,…

    Like

  3. Wat een leuk uitgaansverslagje. Ik was héél blij dat je aan mij gedacht had, tot ik verder las: Hoe ouder hoe liever. Ai, die doet pijn. De waarheid kwetst enzoverder enzovoort; Maar ja, hoe graag ik ook nog 16 zou zijn, ik ben ondertussen héééél wat ouder. Ik zal met plezier de tag opnemen. Binnenkort. Als ik me er nog iets van kan herinneren. Met mijn gatenkaasgeheugen. En ik was een behoorlijke seut toen….

    Liked by 1 persoon

  4. hahaha, dit logje bezorgde me heel wat flashbacks in de tijd. Veel komt me dan ook bekend voor, Tiny. Ik ga deze tag overnemen, maar kan nog een tijdje duren voor ik het post. Ben hopeloos achterop in het lezen hier, druk weekendje gehad.. 😉

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s