Tiny en haar kleerkast #opruimen

Soms laat ik mij een beetje meeslepen… door hypes, door mensen die het goed menen, en zo kwam ik reeds veelvuldig het fenomeen Marie Kondo tegen. Deze Japanse (voor wie er nog nooit van heeft gehoord) is een serieuze vijs kwijt, maar zal die vijs altijd terugvinden, omdat ze een perfect opgeruimd huis heeft. En ze heeft daar haar beroep van gemaakt.

Marie-Kondo-1024x884

Het principe dat ze hanteert, vond ik wel logisch klinken: ruim niet één ruimte op per keer, maar ruim op per categorie. Begin met al je kleren, dat is het makkelijkst. (Wablief? Makkelijk? Ik kom hier op terug…) Daarna doe je bijvoorbeeld boeken, keukenspullen, administratie en pas helemaal op het einde, als je de schwung te pakken hebt: je persoonlijke herinneringen. (Daar durf ik nu nog niet eens aan denken.)

Mijn kleerkast was al een hele tijd een doorn in mijn oog. En per uitbreiding heel mijn kamer: overal wasmanden of zakken met kleren die meegesleept worden naar Wevelgem en terug, gerief van het lief, gerief van de zoon, dingen die ik tijdelijk aan de kant had gelegd, verdwaalde sokken,…  Van het hele slagveld heb ik geen foto genomen. Wel van de kleerkast. Zie hier een voor en na.

P1020664  P1020676

Let vooral op de hoop onderaan die volledig verdwenen is en de hoeveelheid hangers die drastisch verminderd is.

Ik kom nu in mijn slaapkamer en ben meteen blij: ik heb terug ruimte, kan ademen en weet alles liggen. Het is waar: opruimen maakt automatisch ook plek vrij in je hoofd.

Even wat uitleg over het proces, want dat was niet niks. Ik had een serieus ‘flip-moment’ waarop ik het even niet meer zag zitten en waar ik vreesde ’s avonds niet meer te kunnen gaan slapen, wegens de reuzestapels op mijn bed. Ik deed het ook alleen, maar was zotcontent met de hulp van een vriendin die ’s avonds de laatste stukken hielp plooien.

  1. Breng al je kleren samen in één ruimte. Bij mij was dat op mijn bed. Gooi ze neer per categorie, dat maakt het overzichtelijk: dus stapeltjes truien, t-shirts met lange mouwen, korte mouwen, topjes, sportkledij, broeken, rokjes, shorts, enzovoort… Schrik niet van de stapels. Het komt goed. 2015-04-22 12.54.31
  2. Dan moet je gaan triëren: wat mag weg en wat niet. Het principe van Marie Kondo is: waar je niet blij van wordt, waar je geen gevoel bij hebt, gaat weg. Does it spark joy, vraagt ze zich af. Zo ging het heel snel: wat ik al meer dan twee jaar niet meer droeg, ging onverbiddelijk weg, waar ik niet meer in pas ook (als je dit blijft houden voor “ooit kan ik er in”, dan praat je jezelf een depressie aan. Quote van Jani Kazaltsis, ja ja!

    Alles uit één vak op een hoopje en dan sorteren.

    Alles uit één vak op een hoopje en dan sorteren.

  3. Ik ging er serieus door heen: alles bij elkaar gooide ik twaalf (12!) zakken weg. Gooi ze ook meteen weg, hup in de Oxfam-container, of naar de kringloopwinkel.

    2015-04-22 14.30.43

    Dit was de eerste koffer vol, hierna heb ik bijna dezelfde hoeveelheid nog eens weggedaan!

  4. Bedenk eens hoeveel je echt nodig hebt. Voorbeeldje: ik had wel zes zwarte spaghettiband-topjes. Niet nodig. En sportkledij: vier loopshirts heb ik weggegooid, want ik doe toch maar steeds dezelfde twee aan (één in de was, ééntje aan).
  5. Niet alles moet op hangers! Alleen kleedjes die erom vragen, bloezen en volumineuze truien heb ik opgehangen. Mijn wintergerief heb ik trouwens ingepakt, het moet maar zonnig worden, vanaf nu. Nèh. P1020669
  6. Van een paar kledingstukken kan ik niet scheiden. Emotionele waarde. Marie Kondo is niet zo van de emoties en de nostalgie, dus ik nam er alvast eens foto’s van, maar kon het toch niet over mijn hart te krijgen om weg te doen. Mijn oude stukken:
  7. Jasje van mijn moeder toen ze jong was, dus uit de jaren vijftig.

    Jasje van mijn moeder toen ze jong was, dus uit de jaren vijftig.

    Salopette van toen ik 15 was, die ik ook droeg toen ik zwanger was.

    Salopette van toen ik 15 was, die ik ook droeg toen ik zwanger was.

    Rokje die ik droeg tijdens ons optreden op Humo's Rock Rally, drie maanden zwanger en ZO dun!

    Rokje die ik droeg tijdens ons optreden op Humo’s Rock Rally, drie maanden zwanger en ZO dun!

    Hippiebloes van dertig jaar oud.

    Hippiebloes van dertig jaar oud.

    Okee, toen alles gesorteerd was en de hoopjes kleiner waren, moest alles terug in de kast. Marie Kondo heeft een eigen plooitechniek. Eerst dacht ik: da’s toch vràgen om kreuken? Maar nee, dat valt reuze mee. Ik heb een hoop van die ‘werpjurken’. Ik noem ze zo, naar analogie van de ‘werptent’. Gooi hem open, et voilà. Je snapt het wel, van die jurkjes die je zo in mekaar kunt froefelen en die nooit kreuken. Dus die zijn allemaal mooi geplooid. Kijk even naar het filmpje, zodat je ziet hoe je moet plooien, zodat je snel de print ziet. 

Zo drastisch als zij plooit, zo ver ben ik niet gegaan. Deze methode is handig als je vooral lades hebt waar alles in moet passen. Ik plooide wel smaller dan gewoonlijk, zodat je meer ruimte creëert in je kast.

Ik heb vier mooie ‘verdelers‘ waar ik al mijn ondergoed, zwemgerief en sokken in kwijt kan. Dat scheelt.

P1020667

Kortom, ik ben zotcontent en trots op mezelf. Was dat nu moeilijk? Eigenlijk viel het reuze mee. Het ergste was toen alles op mijn bed lag, maar daarna ging het goed vooruit. Alles bij elkaar duurde het hele proces vijf uur, over en weer naar kledingcontainer inbegrepen.

Die Marie Kondo, kun je die inhuren? Ja. Kost dat belachelijk veel geld? Ja. Kun je mij ook inhuren hiervoor? Ja. Kost dat belachelijk veel geld. Ba neen. Ik méén dat hé. Stuur mij gerust een bericht en we regelen dat.

Ja echt, ondertussen heb ik ook de kasten van mijn lief onder handen genomen en ik begin dat graag te doen, zeg. Hoe zot is dat? En nog iets over dat plooien: je moet dat met liefde doen. En ik ben zeker dat  het nu altijd mooi opgeruimd blijft. Nog een plus: ik kijk er nu al naar uit om mijn koffer te pakken: hoe gemakkelijk dat nu zal gaan!

Advertenties

11 comments

  1. Zoals je wel weet ben ik ook volop aan het “Marie Kondoën” en zoals je zegt: het is écht leuk. Ik heb hier ondertussen ook alle kleerkasten achter de rug en ben nu volop bezig met de rest van het huis. Gewoon dat plooien alleen al heeft hier ook voor zoveel plaats besparing gezorgd… En wonderwel ook voor véél minder gekreukel. Ook de tip van de schoendozen hergebruiken om onderverdelingen te maken in lades enzo heb ik hier thuis al enorm veel toegepast en telkens opnieuw ben ik weer zo blij met het resultaat 🙂 Ik ben haast al even gek aan het worden als Marie Kondo herself maar als je haar methode écht volgt is het ook écht life changing.

    Like

  2. Jij hebt het principe door :-), ik heb gestart met de sokkenlade en onderbroekenlade van de zoon, het opbergprincipe is geweldig, maar je hebt lades nodig,…ik ga deze week nog eens kritisch naar mijn kleerkast kijken, wordt vervolgd 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s