Tiny telt af

Nog één examen heeft hij, morgen. Na een week van balanceren tussen een zagende mama en een stille mama, heb ik mij niet laten gek maken. Ik was aanwezig, ben verschillende namiddagen thuis gebleven om er voor hem te zijn en bood hem hulp aan, als hij dat wou. Vooraf vroeg ik al, met welke vakken hij graag hulp wou. Nederlands, Godsdienst en Frans, zei hij.

Hoe is dat nu in zijn werk gegaan? Voor godsdienst kon hij vijf vragen uitkiezen uit een hele lijst, die mogen ze voorbereiden en dat is dan hun examen. Makkelijk zat, dacht ik zo. De leerstof blijkt allemaal filosofie te zijn, spek naar mijn bek. I’m not kidding, ik doe dat graag. Hij begreep de redeneringen, voegde er zelf zaken aan toe en moest leren ‘zeveren’. Maar het examen ging vlot, zei hij.

De hoofdvakken Nederlands en Frans echter, een heel stuk minder. Al was de hoeveelheid in mijn ogen miniem, veel heeft hij er niet voor gewerkt. Ik heb alles met hem overlopen, hem aangespoord, maar hij is er mee op zijn kamer gaan zitten met de woorden: “Vertrouw mij nu een keer.”

Je wil niet weten hoe graag ik die examens zelf was gaan doen.

Gevolg: voor Nederlands waren het ‘stomme vragen’ en bij Frans had hij een black out.

Alle andere vakken zijn een groot vraagteken, maar ik bereid mij nu al voor op het ergste. Desnoods schrijven we hem volgende week in bij de VDAB. Ja, zo erg is het gesteld. Ja, ik weet dat ik positief moet blijven en ja, alles komt goed. We zullen eens klappen vrijdag, na het oudercontact.

Misschien dat ik mij dan toch eens aan de Kerstmarkt waag. En dan vooral aan de jenever.

MjAxNC03NTdhZmUzYzQ5NTAwNmM3

Advertenties

10 comments

  1. Hmmm… Ik duim voor jullie. Ik denk dat ‘eigenaarschap’ hier belangrijk is, zoals hij zelf ook aangeeft: vertrouw me nu een keer. En dat jij dan zou moeten kunnen vertrouwen, in plaats van aan te geven dat je het liever zelf had gedaan. Dat lijkt de ‘sleutel’, dat hij er zich zelf verantwoordelijk voor voelt en het oppakt, voor zichzelf. Maar hij moet het ook kunnen natuurlijk. Wat complex…

    Like

  2. ‘Stomme vragen’, ‘vertrouw me maar, ‘een black-out’: ik voel me ineens weer achttien, al waren talen wél helemaal mijn ding.
    Benieuwd wat het gesprek na het oudercontact zal opleveren. Mocht het aan mij liggen, ik gaf hem aanstaande vrijdag meteen ook maar de URL van je blog mee. 😉

    Like

  3. Ik hoop dat je vrijdag aangenaam verrast zult zijn… En als dat niet zo is en je schrijft hem in bij de VDAB… Je weet maar nooit misschien zal een saaie job voor hem een motivatie zijn om toch beter te studeren. Het is nooit te laat er zijn dan nog opties genoeg.

    Like

  4. Herkenbaar met drie kids met elk verschillende capaciteiten. Ondertussen hebben we geleerd dat ze alle drie goed terechtkomen, ongeacht voorgeschiedenis of verloop in hun schooljaren. Gewoon vertrouwen hebben.

    Like

  5. Zo eens drie weken in een fabriek aan de band werken deed me ook realiseren dat ik echt wel ging moeten werken voor mijn diploma, niet dat ik dat niet besefte, maar ik had ook wel een goeie sjot in mijn gat nodig soms. En ook niet dat ik in de fabriek werken minderwaardig vind, neen, het is gewoon niets voor mij. En tegen je gedacht gaan werken, dat zijn langggge dagen!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s