Maand: november 2014

Tiny kijkt uit naar…

Dat het maar snel maart is. Of april. Heel die wintertijd met alles wat er bij hoort, is echt niet aan mij besteed. Kerstmarkten, yuk. Alleen als het moet, hoor.

Gelukkig sneeuwt het nog niet, beter zelfs, het heeft nog maar amper gevroren. ’t Is allemaal afkortinge, zeggen ze dan in Wevelgem. ūüôā Over drie weken is het de kortste dag en dan beginnen de dagen alweer te verlengen, joechei.

Sinterklaas? Ach die man wordt dit jaar quasi overgeslagen. Bij ons zal hij niet komen, misschien dat ik nog een een chocoladen manneke zal kopen voor mijn zoon. En misschien krijg ik weer een chocoladeletter van mijn Nederlandse baas. Nog een geluk dat mijn naam niet met een i begint, of er was weinig te genieten. Vorig jaar was hij net op voordat het Pasen werd. Ach, ik ben niet zo van de chocolade.

Kerst en Nieuw, oh boy. Ik heb geen grote familie, ben enig kind, mijn lief heeft wel een zus maar die heb ik zelfs nog nooit gezien, dus die mag ook zo beschouwd worden. De kindjes gaan dikwijls naar de ex. Een grote vriendenkring hebben we (oh verbazing alom) ook niet. Wacht, hoeveel vrienden heb ik alweer op Facebook? Even checken. Iets meer dan 400, for crying out loud. Maar als je als koppel geen jarenlange traditie hebt van afspreken met andere koppels, wat moet je dan? Aansluiten bij andere mensen die elkaar al jarenlang kennen? Een ramprecept, zeker op een oudejaarsavond. Geforceerd, gemaakt, geen fun.

Conclusie: met Kerstavond gaan we met twee romantisch (en niet eens zo duur) gaan dineren. Met Kerstmis koken we voor de vier ouders en de kinderen.

En vorig jaar kregen we ineens het lumineuze idee om te gaan werken op Oudejaarsavond. Ja, je leest het goed: werken. Pas op, het wordt nog beter: we gaan vrijwilligerswerk doen. Wel in de leute, jaja. Vorig jaar hebben we meegeholpen in de vestiaire en achter de bar op Soiree Bourree, het oudejaarsavondfeestje van Boombal. Ontzettend leuk, de avond vliegt voorbij, je doet met jan en alleman een babbeltje, gratis eten, gratis drank (hoewel geen tijd om te drinken) en met een frisse kop weer naar huis. Oh en toffe muziek. Dit weekend hebben we besloten om dit opnieuw te gaan doen. Daar kijk ik dus wel naar uit.

Verder kijk ik uit naar het einde van de examens voor mijn zoon. Meer stress voor mij dan voor hem, want hij is niet gemotiveerd, niet geconcentreerd, gemakzuchtig en heeft weinig kans om boven de helft te geraken. Met alles. Ik pieker me suf. Alles komt goed, zeggen ze dan. Ja, ja.

Dus, kijk ik meteen nog maar wat verder. We hebben een reisje geboekt, in mei. Griekenland wordt het, en ik zie het al helemaal voor me…

ikos

Advertenties

Tiny vroeger

Er zijn zo van die zaken die je je leven lang herinnert. Vaak omdat ze gefotografeerd zijn en omdat je daar een herinnering aan hangt. Maar soms kom je op een plaats waar je al heel lang niet meer geweest bent en duikt er – BAF – een beeld op.

Op een zaterdag ging ik met mijn ouders back to the roots. Mijn vader komt eigenlijk uit de Kempen en zijn familie woont allemaal ‘aan die kant’. Een tante van mij was overleden, de eerste van zijn acht broers en zussen en we gingen natuurlijk wel naar de begrafenis. Voor de lunch waren we gevraagd bij een van zijn andere zussen en schoonbroer, mijn tante en nonkel. Ze hebben twee kinderen van ongeveer mijn leeftijd, ook al lang en breed het huis uit, foto’s van kleinkinderen aan de muur, gepensioneerd en al, maar nog kwiek.

Toen we daar met zijn vijven soep zaten te eten, keek ik naar links, naar de beige muur en zei: “Daar hing vroeger een bos”.

bosIn de jaren zeventig was dat ofwel ‘in’ ofwel waren mijn oom en tante erg modern en vooruitstrevend of speciaal. Ik vond die muurhoge en muurbrede poster (of was het behang) enorm fascinerend. Jaren heeft die daar gehangen, tot mijn tante er ineens genoeg van kreeg. “Ik werd er zelf groen van”, zei ze. Waarop mijn oom reageert: “Ja, maar ik had daar hartzeer van.” Heeft zich daar een klein drama afgespeeld, toen het bosbehang plaats maakte voor een saaie beige versie? Ze gingen er niet verder op in.

Verder vertelde ik over een andere herinnering, dat ik daar ooit op een kalfje heb gezeten. Maar eigenlijk herinner ik me dat niet, ik herinnerde mij alleen de foto. Zij wisten daar ook niks meer van, mijn ouders ook niet, dus heb ik de foto even opgesnord, ingescand, naar hen gemaild en hierboven gepost. Daarzie. Een foto van kleine Tiny.

Tiny eet een bagel

Als ik eens in Nederland ben, dan ga ik meestal meteen op zoek naar een Bagel & Beans. Wat ze daar tussen hun bagels leggen is de max, en een bagel op zich vind ik superlekker. De eerste keer dat ik er √©√©n proefde, was in 1992 in New York en toen vond je die dingen gewoon nergens hier. Wel dus in Nederland. Groot was mijn verbazing toen er ineens een bagelsalon in Brugge was verrezen: Sanseveria is de naam. Boenk in het centrum en toch net een ietsiepietsie weg van de platgetreden paden. Een paar vriendinnen waren er al geweest en spraken vol lof, dus moest ik daar dringend ook eens naartoe. DSC_0785Op een doordeweekse dag zat het er rond half √©√©n stampvol. Best dat mijn vriendin zo snugger was om vooraf even te bellen en het tafeltje aan het raam te reserveren. Let wel: dat zijn vooral leuke¬†vintage zeteltjes met een piepklein tafeltje, dus je bagel hou je gewoon op je schoot en je drankje kan je kwijt op de vensterbank. DSC_0789 Ze hebben op de menukaart een stuk of tien verschillende bagels, vari√ęrend tussen zoet en hartig, tussen de 4 en de 9‚ā¨. Alle bagels hebben een mannen- of vrouwennaam, mijn vriendin koos Edward en die is¬†met peer, geitenkaas en radijs. Ik vond Olivia wel iets hebben omdat ik zin had in avocado, gecombineerd met spek en zwarte peper. DSC_0793 Originele naam ook voor een bagelsalon: Sanseveria. En inderdaad, die plantjes vind je ook werkelijk op de vensterbank. Het hele interieur is retro met een vleugje Scandinavi√ę (nee geen Ikea!), mijn vriendin met haar krantenartikelprintjurk paste wonderwel in het thema. DSC_0792 Wat vond ik er nu van? De bagel was lekker, maar ik vind 7,5‚ā¨ niet echt goedkoop. Al zijn sommige¬†bagels van Bagels&Beans ook in die prijsklasse, je vindt er in Nederland ook hartige van 5 en 6‚ā¨. En in mijn herinnering zijn¬†ze daar ook dikker belegd. En je kon er kiezen tussen zes soorten bagels: wit, bruin, sesam, tomaat, spelt, kaneel/rozijn. Normaal gezien heb je in Sanseveria ook keuze, zei mijn vriendin, maar ofwel was er maar √©√©n soort meer over, ofwel is de man het vergeten te vragen. Die keuze stond ook niet op het menu, volgens mij. Ik geef hem het voordeel van de twijfel, want hij was erg vriendelijk en attent, al stond de winkel de hele tijd vol. Ja, want take away kan ook, er kwamen genoeg mensen binnen die ter plekke een bagel bestelden om mee te nemen. Als je in Brugge bent, ga er eens langs. Het is er gezellig, het is eens iets anders en is ook een lunchmenu: bagel, drankje en dessert voor 9,5‚ā¨. Als je gaat, laat mij zeker iets weten. Oh en als je nu al geweest bent, laat dan maar weten wat je er van vond.