Tiny en de blinden

Mijn hele leven al heb ik te maken met mensen die een visuele beperking hebben.

Over deze eerste zin is nagedacht. Eerst ging ik zeggen “bijna heel mijn leven” maar dat klopt niet. Meer uitleg geef ik niet, jullie mogen ook eens nadenken, hihi.

Het zijn geen “blinden” of “slechtzienden” maar nog altijd mensen. Die nu toevallig een beperking hebben, op visueel vlak. Ha ja, want handicap is tegenwoordig ook een lelijk woord, ’t is maar dat je ’t weet. Enfin in de volksmond worden blinden nog altijd blinden genoemd, en de persoon zelf zal ook zelden zeggen “ik heb een visuele beperking” terwijl ze eigenlijk bedoelen, ik zie geen steek.

Zelf ben ik gezegend met relatief goeie oogjes, de here zij dank. Het is echter vooral de technologie die ik moet dankbaar zijn, want toen de oogarts bij mij op 21-jarige leeftijd radiale keratotomie toepaste, was ik dolblij dat ik van die bril en die lenzen af was.

Enkele dagen geleden was er een reportage in Volt over blinden, redelijk hilarisch. Tatyana Beloy zette een oogmasker op en mocht de straat op met een witte stok. Ter plekke ontdekte ze een nieuwe silly walk voor het ministerie en wou ze met de stok de muren doorprikken en etalages kapotslaan, zo leek het.

Dit bijna geheel terzijde. Ik vraag me af, hoe vaak komen jullie in je dagelijks leven iemand tegen die zeer weinig of niks ziet. Meer dan je denkt, stel ik me voor. Slechtziendheid is namelijk in vele gevallen nog erger dan blindheid. Ben je volledig blind, dan is dat heel simpel uit te leggen. Slechtziendheid kent duizenden verschillende vormen, vaak onzichtbaar, en elk mens gaat daar anders mee om. Het is veel moeilijker uit te leggen aan iemand dat je wel kleine lettertjes kan lezen, maar op straat met een stok moet lopen omdat je anders overal tegenaan botst. Kokerzicht kan dit veroorzaken.

Ik kan hier uren over doorbomen, hoor. Maar eigenlijk wou ik een paar tips geven.

  • Geef een hand en zeg dat je dat gaat doen. Veel kans dat je daar anders met je handje staat te zwaaien en denkt “wat een onbeleefderik” terwijl je gesprekspartner dat handje van jou helemaal niet ziet. Ook al kijken ze er recht naar (denk je).
  • Vraagt iemand bij de bus om je ze zeggen welke bus er aan komt, kondig dan ook aan als JOUW bus er aan komt en dat je weg moet.
  • Roep op straat gerust goeiendag naar een bekende slechtziende of blinde medemens, maar zeg er toch alsjeblieft even bij wie je bent. Ja, ja vaak herkennen ze je stem maar even vaak ook helemaal niet.
  • Moet je iemand begeleiden, bied dan je arm aan zodat zij die kunnen vastnemen. En sleur niet iemand anders zijn elleboog uit de kom.
  • Geef feedback in een gesprek, zeg “mhm”, “jaja”, “ah ja?”, “is ’t echt?” of “mor alléé” in plaats van te knikken, je hoofd schuin te houden, je wenkbrauwen op te trekken of je mond te laten open vallen.  Combinatie van beiden mag ook, als je dat leuker vindt. 😉
  • Iemand eet een broodje/taartje/ribbetjes in jouw bijzijn en na het eten hangt er een kanjer van een klodder mayonaise/slagroom/barbecuesaus op zijn of haar wang, haar, broek, bloes. Wees dan even discreet en zeg dat er een vlek is en dat je gerust even wil helpen met schoonmaken of geef een aanduiding waar de klodder zich bevindt.
  • Praat niet alleen met de begeleider. Tenzij ze ook doof zijn natuurlijk. Maar ga er alvast van uit dat dit niet zo is en ja, blinden kunnen ook praten. Waaaaauw.

Meer tips? Kijk even hier of hier.

Geen foto’s in deze post, je zal wel weten waarom.

Advertenties

14 comments

  1. Ik heb strabisme, het laatste jaar enorm erger geworden (afspraken bij dokters zijn gemaakt) en in feite wil dat zeggen dat ik bij bepaalde trappen sukkel omdat ik de diepte niet kan inschatten, of dat ik bij een toneelvoorstelling maar vaag gezichtsuitdrukkingen kan zien. Etc etc En dat is met bril!

    Je houdt niet voor mogelijk hoe raar mensen daarop reageren. Klein bier vergeleken met zwaar slechtziend of blind te zijn, al heb ik een vermoeden dat die nog veel zottere te horen krijgen dan ikzelf.

    Like

  2. je inspireert me om ook eens te bloggen over zoiets. Als begeleider bij mensen met een verstandelijke beperking erger ik me ook heel vaak aan hoe anderen “tegen hen doen”. Want zo kan ik het alleen maar benoemen. Leuke blog!

    Like

    1. Liese, ik heb tien jaar gedaan wat jij nu doet bij dezelfde doelgroep. Inderdaad, je krijgt de meest belachelijke vragen en opmerkingen, vooral: “oh dat moet toch zwaar zijn, dat werk?” en nog dwazer: “Ah dus jij moet ze bewaken?”… Grrr!

      Like

  3. ik ben zelf al jaren bijziend. Sinds enige tijd moet ik die dekselse bril (ik wou dat ik daar – op een betaalbare manier – van af kon) afzetten als ik iets wil lezen. Het blijft heel vervelend, ook al zie ik dat niet echt als een handicap.

    Like

  4. Weet je, het is eigenlijk ‘zonde’ dat je die tips moet geven. Mensen zouden dat automatisch moeten doen, het zou normaal moeten zijn. Jammer genoeg moet onze maatschappij mensen met een beperking toch nog altijd als iets raar beschouwen.
    Maar die eerste zin, ik snap hem niet…

    Like

  5. Inderdaad nuttige tips! Deze mensen staan aan de bushalte te vaak in de kou zonder dat er ook maar iemand zich over hen bekommerd. In het algemeen moeten we gewoon allemaal wat vriendelijker worden voor elkaar :).

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s